ΦΙΛΑ ΜΕ ΠΑΛΙ.. ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ

   ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ....ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΑΧΗ ΜΕΤΑΞΥ  ΕΠΙΜΟΝΩΝ ΛΕΥΚΩΝ ΣΥΝΝΕΦΙΑΤΙΚΩΝ ΟΓΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑΡΙΚΩΝ ΗΛΙΑΧΤΙΔΩΝ....

      ΚΙ ΕΓΩ ΣΕ ΕΝΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΑΣΦΑΛΤΙΝΟ.....ΣΥΝΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ,ΚΥΝΗΓΟΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ....ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΓΩ ΣΕ ΜΙΑ ΓΩΝΙΑ ,ΛΙΓΟ ΨΗΛΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΑΛΗΝΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ...

     ΔΕ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΩΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΩ ΤΙ ΚΡΥΒΕΙΣ....ΑΝΟΙΞΕΣ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΣΟΥ ΠΕΡΗΦΑΝΑ...ΗΞΕΡΕΣ ΝΑ ΠΕΤΑΣ....ΣΕ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑ..... 

    ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΔΑΚΡΥΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΖΩΝΤΑΝΟ ΠΙΝΑΚΑ...ΧΡΩΜΑΤΑ...ΠΑΝΤΟΥ...ΚΙ ΕΚΕΙ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ..ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ....ΣΠΙΝΘΗΡΟΒΟΛΟ ...ΝΑΖΙΑΡΙΚΟ ΠΡΑΣΙΝΟ....

       ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΠΕΛΑΓΟ ΑΓΕΡΩΧΟ.....ΜΠΛΕ ...ΝΑ ΧΑΝΕΤΑΙ ΝΑ ΣΒΗΝΕΙ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΟΡΙΖΟΝΤΑ ΠΟΥ ΑΣΠΡΙΖΕ....ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΣΜΙΓΟΥΝ ΖΕΙ Ο ΘΕΟΣ...ΕΙΠΕΣ....

ΕΔΩ ΠΟΥ ΕΙΜΑΤΕ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ....ΣΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΑ

       ΑΣΠΡΑ ΠΑΝΙΑ ,ΑΜΕΤΡΗΤΑ, ΕΣΚΙΖΑΝ ΤΗΝ ΗΡΕΜΗ ΘΑΛΑΣΣΑ..ΠΛΕΟΥΜΕΝΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΔΙΝΑΝΕ ΣΤΙΓΜΑ ΘΑΡΡΟΥΣ ΣΤΗΝ ΣΙΩΠΗΛΗ ΤΗΝ ΑΒΥΣΣΟ....ΖΩΓΡΑΦΙΖΑΝ ΑΝΕΠΑΙΣΘΗΤΕΣ ΑΦΡΟΛΕΥΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ....ΚΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΥΠΕΡΛΑΜΠΡΟΣ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ...ΘΑΡΡΕΙΣ ΚΑΙ ΣΕ ΕΙΔΕ ....ΚΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΒΓΕΙ ΝΑ ΣΕ ΜΑΓΕΨΕΙ....ΠΟΥ ΝΑ ΞΕΡΕ? ΜΑΓΕΥΕΤΑΙ Η ΜΑΓΙΣΑ??

     ΕΣΤΕΙΛΕ ΑΠΛΕΤΟ ΦΩΣ, ΜΕ ΗΛΙΑΧΤΙΔΕΣ ΠΑΝΩ ΣΟΥ, ΝΑ ΣΕ ΛΟΥΖΟΥΝ...ΝΑ ΣΕ ΖΕΣΤΑΙΝΟΥΝ...ΠΑΝΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣ.....ΤΑ ΜΑΚΡΙΑ ΜΑΛΛΙΑ ΑΝΕΔΕΙΞΑΝ ΚΑΡΑΤΙΑ ΑΜΥΘΗΤΗΣ ΑΞΙΑΣ....ΠΑΝΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣ...ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΣ ΤΗΝ ΑΝΕΜΕΛΗ ΦΡΑΝΤΖΑ...ΑΣΤΡΑΦΤΕ Ο ΤΟΠΟΣ.....ΧΡΥΣΟΣ ΠΑΝΤΟΥ....

        ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ...ΜΕ ΚΟΙΤΑΣ....ΔΕ ΜΙΛΑΣ...ΜΑ ΛΕΣ ΤΟΣΑ....ΧΑΡΙΖΕΙΣ ΜΙΑ ΤΖΟΥΡΑ ΑΠΟ ΣΕΝΑ...ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΟΥ ΣΤΑΘΕΡΟ...ΕΠΙΜΟΝΟ....ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ....ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ...ΑΚΟΥΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ ΜΟΥ....Ο ΧΡΥΣΟΣ ΣΟΥ ΜΕ ΕΧΕΙ ΒΑΡΥΝΕΙ ΟΜΟΡΦΑ....ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΜΠΛΕΚΟΥΝ ΔΙΧΩΣ ΒΙΑΣΥΝΗ...ΠΛΗΣΙΑΖΕΙΣ ...ΟΣΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΘΩ....ΠΟΙΟ ΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ ΠΟΙΟ ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΤΩΝ ΜΑΤΙΩΝ ΣΟΥ? 

       ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΣΕ ΚΟΙΤΑΖΩ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΝΑ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ....ΜΕΧΡΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ....ΓΕΡΝΕΙΣ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ...ΟΙ ΧΤΥΠΟΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΔΙΚΟΙ ΜΟΥ....ΜΟΙΑΖΟΥΜΕ...ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΕΝΑ...ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ,,,...!!!ΘΕΣ ΝΑ ΨΕΛΙΣΕΙΣ ΚΑΤΙ....ΠΑΛΕΥΕΙΣ...ΝΑ ΠΕΙΣ ΜΗ...ΟΧΙ..ΜΗ ΜΕ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΨΗΛΑ...ΦΟΒΑΜΑΙ ....ΔΕ ΣΕ ΑΦΗΝΩ...

        ΕΙΣΑΙ ΗΔΗ  ΜΑΖΙ ΜΟΥ...ΠΕΤΑΜΕ .....ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ..ΙΔΙΟ ΠΕΤΑΓΜΑ...ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ...ΕΝΩΜΕΝΑ....ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΔΙΑΛΥΟΝΤΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ....ΑΓΓΙΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΑΡΚΑΣ...ΒΟΥΤΙΕΣ ΣΤΟ ΚΕΝΟ....ΝΑ ΧΑΝΕΤΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ....

          ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΗΔΗ ...ΞΕΡΕΙΣ ...ΜΕ ΝΙΩΘΕΙΣ...ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ....ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΩ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ.....ΔΕ ΜΑΦΗΝΕΙΣ....Η ΜΥΡΩΔΙΑ ΣΟΥ ΒΑΝΙΛΙΑΣ ΑΡΩΜΑ,ΜΕΘΥΣΤΙΚΟ...ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΟΥ ΥΓΡΟ. ...ΝΑ ΞΕΔΙΨΑΕΙ ΟΥΡΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΔΥΝΑΤΑ...

       ΦΙΛΑ ΜΕ ΠΑΛΙ....ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ....ΦΙΛΑ ΜΕ ....

       

      

ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ!!!

ΣΕ ΕΧΕΙ ΚΑΨΕΙ ΠΟΤΕ ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ? ΝΑ ΣΕ ΚΑΨΕΙ ΟΜΩΣ....ΝΑ ΤΗΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΝΑ ΣΕ 

ΑΓΓΙΖΕΙ ΝΑ ΣΕ ΔΙΑΠΕΡΝΑ...ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΔΙΑΦΑΝΟ......

ΚΑΘΟΜΟΥΝ ΣΤΟ ΚΡΥΟ, ΑΜΕΡΙΜΝΟΣ ΜΕΣΑ ΣΕ ΣΚΟΤΕΙΝΟ  ΔΩΜΑΤΙΟ ΜΕ ΑΣΦΥΚΤΙΚΑ ΚΛΕΙΣΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΚΑΙ ΠΟΡΤΕΣ, ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΚΙΕΣ...ΑΠΟΜΟΝΩΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ, ΙΣΩΣ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΤΡΟΜΑΞΕ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑ....

ΚΙ ΕΚΕΙ...ΣΤΙΣ ΠΙΟ ΒΟΥΒΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ,ΣΤΙΣ ΠΙΟ ΝΕΚΡΕΣ ΩΡΕΣ.... ΠΑΝΤΑ ΤΟΤΕ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΛΕΠΤΟ ΠΟΥ ΧΕΙΣ ΧΑΣΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΞΕΙ ΣΤΟ ΤΙΠΟΤΑ....

ΤΟΤΕ ΑΧΝΟΦΑΝΗΚΕ...ΛΕΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΜΝΗΜΗ ΠΑΛΙΑ...ΑΠΟ ΑΛΛΗ ΖΩΗ...ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΤΡΥΠΩΝΕΙ ΑΡΓΑ ΑΡΓΑ ,ΑΘΩΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΑ ΧΑΡΑΜΑΔΑ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙΝΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ....ΛΙΓΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΜΕΤΑ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ.....ΜΙΑ ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ...ΚΑΠΩΣ ΜΕΛΑΧΟΛΙΚΗ....ΜΙΑ ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ....ΔΕΝ ΕΜΟΙΑΖΕ ΜΕ ΑΛΛΗ ΚΑΜΙΑ...

ΟΣΟ ΠΕΡΝΟΥΣΕ Η ΩΡΑ ΕΡΧΟΤΑΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΜΟΥ...ΕΚΕΙ ΑΚΙΝΗΤΟΣ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΩ ΝΑ ΣΕΡΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ....ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ, ΜΕ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΘΑΜΠΟ...ΛΕΣ ΚΑΙ ΦΟΒΟΤΑΝ...ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΧΑΘΕΙ ΚΙ ΕΨΑΧΝΕ ΚΑΠΟΥ ΝΑ ΞΑΠΟΣΤΑΣΕΙ....

ΤΟΤΕ ΤΟ ΝΙΩΣΑ...ΔΕ ΜΕ ΕΙΧΕ ΑΚΟΜΑ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕΙ ΜΑ ΤΟ ΧΝΩΤΗ ΤΗΣ ΕΙΧΕ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΜΕ ΖΕΣΤΑΙΝΕΙ....ΣΗΚΩΘΗΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΕΛΑ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ ΚΙ ΕΤΡΕΞΑ ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ...ΕΚΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΡΙΧΝΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ.....ΛΙΓΟ ΗΘΕΛΕ ΚΑΙ ΝΑ....ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ...ΠΑΝΩ ΜΟΥ....ΣΟΚ....ΡΕΥΜΑ....ΕΝΤΑΣΗ..ΤΑΡΑΧΗ.....ΚΥΤΤΑΡΑ ΠΟΥ ΖΩΝΤΑΝΕΨΑΝ..ΔΕΡΜΑ ΠΟΥ ΣΚΙΡΤΗΣΕ...

ΚΙ ΕΚΕΙΝΗ ....ΠΟΣΟ ΟΜΟΡΦΗ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙΝΗ....ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΛΑΜΠΕΙ...ΦΩΣ ΕΝΤΟΝΟ...ΛΑΜΨΗ ΚΑΙ ΖΕΣΤΗ...ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΘΕΡΜΗ...ΑΝΕΒΑΙΝΕ ΑΡΓΑ ,ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΑ ,ΕΠΙΜΟΝΑ....ΕΨΑΧΝΕ ΝΑ ΒΡΕΙ  ΚΑΤΙ.....

ΜΕΣΑ ΜΟΥ Η ΣΠΙΘΑ ΑΝΑΨΕ....ΕΓΙΝΕ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΧΑΙΔΕΥΩ ...ΤΡΕΜΟΠΑΙΖΕΙΣ ...ΔΕΙΧΝΕΙΣ ΤΟΣΟ ΜΑ ΤΟΣΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ...ΝΑΖΙΑΡΙΚΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΑΔΙ....ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ ..

ΚΑΙ ΜΕΤΑ....ΕΚΡΗΞΗ!!! ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ....ΗΦΑΙΣΤΕΙΟΥ ΛΑΒΑ ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΜΟΥ....ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΣΥΝΕΧΩΣ ΝΑ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ...ΤΟΤΕ ΕΓΙΝΕ ....ΦΩΤΙΑ...ΝΑ ΚΑΙΓΟΜΑΙ...ΚΑΙ Η ΦΩΤΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΣΕ ΑΝΑΒΕΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ...ΠΙΟ ΛΑΜΠΕΡΗ ΚΙ ΑΠΤΟΝ ΗΛΙΟ...ΑΥΤΟΦΩΤΗ ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ  , ...

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΨΑ ΑΥΤΗ ΦΛΟΓΑ ΤΗΝ ΕΧΕΙΣ ΝΙΩΣΕΙ? ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ ΧΡΥΣΗ....ΝΑ ΣΕ ΔΙΑΠΕΡΝΑ...ΔΙΑΦΑΝΑ ΟΛΑ...ΝΑ ΚΑΡΦΩΝΕΤΑΙ ΕΥΘΕΙΑ ΜΕΣΑ...ΣΤΗ ΨΥΧΗ ΣΟΥ....ΨΥΧΗ ΜΕ ΨΥΧΗ,,,,ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΠΟ ΠΑΖΛ ΠΟΥ ΡΘΕ ΚΑΙ ΤΑΙΡΙΑΞΕ ΣΑΝ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΧΑΜΕΝΑ ΣΤΗ ΣΚΟΝΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ....

ΦΩΣ..ΕΚΤΥΦΛΩΤΙΚΟ...ΧΡΥΣΗ ΕΛΠΙΔΑ..ΖΩΗ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ...ΟΛΑ .ΟΛΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΦΛΟΓΑ ...  ΜΕ ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΗΛΙΑΧΤΙΔΑΣ!!

ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΜΟΣ

     ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΔΕ ΛΥΓΙΖΟΥΝ ΕΥΚΟΛΑ, ΠΟΥ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ, ΠΟΥ ΔΑΚΡΥΖΟΥΝ,ΠΟΥ ΠΕΦΤΟΥΝ ΣΤΑ ΠΑΤΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΝΙΩΘΟΥΝ ΟΤΙ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΠΙΘΑΝΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΦΥΓΗ .....ΚΙ ΕΚΕΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ 'ΚΡΑΣΗ' ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ....
    ΔΕ ΘΑ ΑΣΧΟΛΗΘΩ ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΚΕΙ, ΣΤΟ ΟΡΙΑΚΟ ΣΗΜΕΙΟ...ΜΑ ΑΠΛΑ ΘΑ  ΑΠΟΝΕΙΜΩ ΤΑ ΕΥΣΗΜΑ ΣΕ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΟΤΙ Ο ΠΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΩΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΝΑ ΠΑΛΕΥΟΥΝ ΜΕ ΝΥΧΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΔΟΝΤΙΑ...ΠΟΥ ΕΨΑΞΑΝ,ΙΔΡΩΣΑΝ,ΣΚΕΦΤΗΚΑΝ..ΑΝΕΛΥΣΑΝ ΚΑΙ ΠΑΛΕΨΑΝ...ΤΟ ΠΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕ ΤΟ ΞΕΡΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ....ΤΟ ΑΝ ΠΕΡΑΣΕ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΨΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΥΡΙΣΜΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ....ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΔΙΕΚΡΙΝΑ ΕΓΩ ΣΕ ΕΝΑΝ ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΘΕΣ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ,ΚΑΝΕΙΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙΣ....ΟΤΙ ΣΤΟΧΟ ΒΑΖΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ .ΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ....ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ ΟΤΙ ΘΕΛΗΣΕΙ ΜΑ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΕΤΡΑ....
      ΚΙ ΕΠΕΙΔΗ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΚΙ ΕΓΩ....ΕΠΙΤΡΕΨΤΕ ΜΟΥ ΝΑ ΔΗΛΩΣΩ ΑΠΟΛΥΤΟ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΜΟ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΑΝ ΤΟ ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΗ ΜΟΥ...ΠΟΥ  ΕΨΑΞΑΝ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΒΡΗΚΑΝ ΔΥΝΑΜΗ...ΠΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΚΑΙ ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΟΡΘΙΟΙ...ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ.....ΓΙΑΤΙ ΠΕΤΥΧΑΝ ΤΟΣΑ ΟΣΑ ΟΥΤΕ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΔΕ ΦΑΝΤΑΖΟΝΤΑΝ....



   

ΕΝΑ ΚΕΛΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ

     ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΤΟΙΧΟΙ ΚΙ ΕΝΑ ΤΑΒΑΝΙ ΜΕ ΜΙΑ ΛΑΜΠΑ ΝΑ ΚΡΕΜΕΤΑΙ ΓΥΜΝΗ ΣΑΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ . ΔΩΜΑΤΙΟ ΛΕΥΚΟ, ΜΙΚΡΟ Η ΜΗΠΩΣ  ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΦΑΝΤΑΖΕΙ ΜΙΚΡΟ?
ΕΠΙΠΛΑ ΛΙΤΑ, ΜΕΤΡΗΜΕΝΑ ,ΕΝΑ ΚΡΕΒΑΤΙ,ΕΝΑ ΚΟΜΟΔΙΝΟ ΜΕ ΠΤΥΣΟΜΕΝΟ ΞΥΛΟ ΠΛΑΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΓΡΑΦΕΙΟ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΡΕΚΛΑ ΜΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΦΟΡΙΑΜΟ ΕΔΑΦΟΥΣ.
     ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΣΕ ΜΙΑ ΕΣΟΧΗ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ Ο ΧΩΡΟΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ, ΜΙΑ ΛΕΚΑΝΗ,ΕΝΑΣ ΝΙΠΤΗΡΑΣ ΚΙ ΕΝΑΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ...ΥΓΙΕΙΝΗ 2 ΤΕΤΡΑΓΩΝΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ....ΑΡΚΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ? ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΡΚΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙ? ΤΣΙΜΕΝΤΕΝΙΟ ΚΟΥΤΙ, ΕΠΙΛΟΓΗ Η ΤΙΜΩΡΙΑ????
   ΤΟ ΔΙΑΛΕΞΑ ΚΑΙ ΔΕ ΤΟΘΥΜΑΜΑΙ Η ΜΕ ΕΦΕΡΕ ΕΔΩ Η ΑΠΕΡΙΣΚΕΨΙΑ ΜΟΥ?? ΕΚΛΩΒΙΣΜΕΝΗ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΩΜΑ...ΠΑΛΙ ΑΝΑΠΟΛΩ ΤΟΝ ΕΞΩ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΜΠΕΡΔΕΥΟΜΑΙ...ΜΗΠΩΣ ΟΜΩΣ ΕΞΩ ΗΜΟΥΝ ΠΙΟ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ??? ΟΛΗ ΑΥΤΗ Η ΒΟΥΗ,ΚΟΣΜΟΣ ΠΑΝΤΟΥ ΝΑ ΜΕ ΠΝΙΓΟΥΝ...ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΦΗΝΟΥΝ ΚΥΡΙΩΣ ΠΛΗΓΕΣ...ΧΝΑΡΙΑ ΑΠΟ ΚΑΚΙΑ ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ...
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ,ΕΜΠΟΔΙΑ ΚΙ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ...ΣΥΝΝΕΦΑ,ΒΡΟΧΗ,ΑΣΤΡΑΠΕΣ ΚΙ ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΝΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΑΠΑΓΚΙΟ...ΚΙ ΟΤΑΝ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΣΥΝΗΘΩΣ ΒΓΑΖΕΙ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ...ΓΚΡΕΜΟΣ,ΒΡΑΧΙΑ....ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ,ΚΙ Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΑΡΙΑΔΝΗ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ....
       ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΤΙ? Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΝΑ ΒΑΡΥΝΕΙ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΜΟΥ, ΑΔΕΚΑΣΤΟΙ ΚΡΙΤΕΣ,ΤΙΜΗΤΕΣ ΤΗΣ  ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΕΣ ΤΩΝ ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΜΕΝΩΝ....
    ΤΙΜΩΡΙΑ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΣΜΟ ΓΙΑ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΠΟΡΕΙΑΣ,ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΘΗΝΑΙ Η ΜΗΠΩΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟΤΙΜΩΡΙΑ??
      ΣΗΚΩΝΟΜΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ, ΜΕ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΦΤΑΝΩ ΣΤΗΝ ΚΑΡΕΚΛΑ,ΧΑΡΤΙ ΚΑΙ ΜΟΛΥΒΙ...ΝΑ ΓΡΑΨΩ,ΝΑ ΕΞΙΛΕΩΘΩ...ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΩ, ΝΑ ΟΥΡΛΙΑΞΩ ΤΑ ΘΕΛΩ ΜΟΥ, ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΩ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΡΙΕΣ...ΚΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ...ΜΕ ΜΙΑ ΛΑΜΠΑ ΜΟΝΟ ΝΑ ΦΩΤΙΖΕΙ..ΟΧΙ ΠΑΡΑΘΥΡΟ...ΚΑΙ ΤΟ ΡΟΛΟΙ ΑΚΟΥΡΔΙΣΤΟ...ΝΑ ΝΑΙ ΜΕΡΑ Η ΝΥΧΤΑ??
   Ε ΚΑΙ? ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ...ΔΕ ΞΕΡΩ ΑΝ ΘΑ ΒΓΩ ΑΠΟ ΔΩ  ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΑΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΓΩ...
ΜΟΝΑΞΙΑ ΕΧΕΙ ΕΙΣΧΩΡΗΣΕΙ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΜΑ ΤΟ ΧΑΡΤΙ ΜΕ ΓΕΜΙΖΕΙ ΜΕ ΠΑΡΕΕΣ,ΟΝΕΙΡΑ,ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΙ ΔΑΚΡΥΑ...ΕΛΠΙΔΕΣ ΚΑΙ ΛΑΘΗ..ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΧΡΩΜΑ ΤΟΥ ΤΟΙΧΟΥ ΜΕ ΦΟΒΙΖΕΙΕΠΙΦΑΝΕΙΑΚΗ ΑΓΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΟ ΜΑΥΡΟ...ΚΙ ΙΣΩΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΝΑ ΜΟΥΝΤΖΩΡΩΝΩ  ΕΝΑ ΧΙΛΙΟΣΤΟ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ...ΝΑ ΧΑΡΑΣΩ ΤΗΝ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΜΕ ΣΧΗΜΑΤΑ,ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΥΣ...ΓΙΑ ΝΑ ΤΗ ΒΛΕΠΩ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ...ΑΥΤΟΜΑΣΤΙΓΩΜΑ Η  ΚΟΜΜΑΤΙ ΜΟΥ?
   ΣΗΚΩΝΟΜΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΕΚΛΑ...ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΡΙΖΩ ΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ..ΔΕ ΒΛΕΠΩ ΤΙΠΟΤΑ,ΚΑΝΕΝΑ ΕΙΔΩΛΟ ΔΕΝ ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΕΤΑΙ...ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΒΗΣΤΗ Η ΛΑΜΠΑ?ΟΧΙ ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΗ ΨΥΧΗ ΜΟΥ...ΜΑ ΔΕ ΒΛΕΠΩ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΟΥ ΣΤΟ ΓΥΑΛΙ..
    ΝΙΩΘΩ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΝΑ ΚΥΛΟΥΝ ΖΕΣΤΑ, ΟΙ ΓΡΑΜΜΕΣ  ΠΟΥ ΣΧΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΤΗΦΟΡΙΖΟΥΝ ΣΤΑ ΜΑΓΟΥΛΑ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ...ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ???
    ΠΟΝΑΩ,ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΜΟΥ ΣΤΕΓΝΑ,ΑΡΧΙΖΩ ΝΑ ΜΗ ΝΙΩΘΩ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΧΤΥΠΑ..ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΧΡΩΜΑ ΜΕ ΤΡΥΠΑ ΚΑΙ ΓΕΜΙΖΕΙ ΤΑ  ΠΑΝΤΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ...ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΑΟΡΑΤΟ...ΑΟΡΑΤΗ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΟ ΔΙΑΦΑΝΟ...

   ΟΧΙ ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΗΣΩ..ΑΞΙΖΩ,ΥΠΑΡΧΩ,ΝΑΙ ΡΕ ΥΠΑΡΧΩ ΔΕ ΞΕΡΩ ΓΙΑ ΠΟΣΟ ΜΑ ΥΠΑΡΧΩ..ΑΝΟΙΓΩ ΤΗ ΒΡΥΣΗ ΚΑΙ ΡΙΧΝΩΜΕ ΤΙΣ ΧΟΥΦΤΕΣ ΜΟΥ ΝΕΡΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ
ΕΙΝΑΙ ΚΡΥΟ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ..ΣΧΕΔΟΝ ΚΡΥΣΤΑΛΩΜΕΝΟ.ΟΜΩΣ ΑΚΟΜΑ  ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΥΤΑ...ΔΕ ΤΑ ΔΙΩΧΝΕΙ ΤΟ ΝΕΡΟ..ΞΑΝΑΚΟΙΤΑΖΩ ΤΟ ΓΥΑΛΙ..ΤΩΡΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΕΙΔΩΛΟ..ΡΥΤΙΔΙΑΣΜΕΝΟ,ΓΕΜΑΤΟ ΣΚΙΕΣ,ΠΑΓΩΜΕΝΟ ΘΑΡΡΕΙΣ ΑΛΛΟΙΩΜΕΝΟ ΑΠΟ ΚΑΤΙ...
ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ...ΜΟΝΟ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΜΟΥ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ, ΝΑΙ ΑΥΤΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ...ΑΠΟΓΝΩΣΗ..ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩΗ ΓΡΟΘΙΑ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΨΗΛΑ ΚΑΙ ΟΡΜΗ ΤΡΑΝΤΑΖΕΙ ΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ..ΚΡΟΤΟΣ ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΟΣ,ΠΑΝΤΟΥ ΓΥΑΛΙΑ...ΚΛΕΙΝΩ ΑΣΥΝΑΙΣΘΗΤΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ...ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΡΕΕΙ....ΤΟ ΑΣΠΡΟ ΤΟΥ ΝΙΠΤΗΡΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΧΡΩΜΑ ..ΚΟΚΚΙΝΟ ΜΕ ΘΡΥΜΜΑΤΑ ΓΥΑΛΙΟΥ ΝΑ ΣΠΙΝΘΗΡΙΖΟΥΝ...

ΤΑ ΒΛΕΦΑΡΑ ΥΨΩΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙΗ ΕΚΠΛΗΞΗ ΜΕΓΑΛΗΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΟ...ΜΑΙ ΕΞΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΜΠΑΙΝΕΙ ΦΩΣ.......ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΤΟ ΓΑΛΑΝΟ ΟΥΡΑΝΟ...ΕΙΜΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ...ΕΚΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ ΤΟ ΦΩΤΕΙΝΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΟΥ ΕΨΑΧΝΑ......ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΝΟΣ..ΔΕ ΝΙΩΘΩ ΠΙΑΤΟ ΑΙΜΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ..ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΜΠΗΚΑΝ ΚΑΙ ΕΛΟΥΣΑΝ ΤΟ ΧΩΡΟ..ΜΝΗΜΗ ΗΛΙΟΚΑΜΜΕΝΗ...ΜΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΔΙΑΣΚΕΛΙΣΜΟ ΠΗΔΩ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ..ΔΕ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΚΟΙΤΩ ΠΙΣΩ...ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΤΑ ΘΡΑΥΣΜΑΤΑ ΓΥΑΛΙΟΥ ΕΦΤΑΣΑΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΧΑΡΤΙ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΓΡΑΦΑ...ΑΠΟΜΕΙΝΑΡΙΑ Κ ΚΡΥΦΟΙ ΟΔΗΓΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΚΑΤΟΙΚΟ ΤΟΥ ΛΕΥΚΟΥ ΔΩΜΑΤΙΟΥ.ΜΠΡΟΣΤΑ Ο ΗΛΙΟΣ ΝΑ ΜΕ ΚΑΛΕΙ..ΝΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΕ ΖΕΣΤΑΝΕΙ..ΜΕ ΜΑΓΝΗΤΙΖΕΙ...ΑΚΟΛΟΥΘΩ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΕΣ ...ΒΑΔΙΖΩ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΩ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ...ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ....

ΝΕΡΑΙΔΑ 2

      Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΥΜΑΤΙΣΜΟΥΣ, ΥΠΟΚΡΥΠΤΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΑΝΥΣΗΧΙΑ ΜΙΑΣ ΚΑΙ Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΛΑΙ ΤΟΥ ΚΑΘΩΣ ΕΚΕΙΝΟΣ ΔΕΧΤΗΚΕ ΤΟ ΧΑΔΙ ΑΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ....
     ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΘΗΚΕ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΕΙΔΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΨΑΧΝΕ ΚΑΙ ΓΑΛΗΝΕΨΕ...ΕΚΕΙΝΗ ΓΥΜΝΗ ΚΑΘΟΤΑΝ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΒΡΑΧΟ, ΜΕ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΝΑ ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΣΜΙΛΕΨΕΙ ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΛΕΙΟ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ...ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΜΕ ΣΤΑΘΕΡΑ ΒΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΙΟ ΗΡΕΜΑ ΞΑΝΑΦΩΝΑΞΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ..
-ΕΙ ΝΕΡΑΙΔΑ....ΔΕΝ ΑΚΟΥΣ...?
ΕΚΕΙΝΗ ΑΠΕΣΥΡΕ ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΕΔΙΟ ΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ ΠΟΥ ΜΟΛΙΣ ΕΙΧΕ ΑΦΗΣΕΙ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΝΑ ΕΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΚΑΙ ΓΥΡΙΣΕ ΝΑ ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΧΑΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ...
--ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ? ΤΙ ΕΠΑΘΕΣ ΚΑΙ ΔΕ  ΜΙΛΑΣ? ΤΗ ΡΩΤΗΣΕ ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΣΤΟ ΒΡΑΧΟ...
--ΚΑΛΑ ΕΙΜΑΙ, ΑΠΛΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ ΝΑΝΑΙ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΠΟΥ Ο ΗΛΙΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΝΑ ΜΕ ΤΩΝ ΩΚΕΑΝΟ .....
      ΕΚΕΙΝΟΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΡΙΑ ΤΗΣ...ΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΝΕΡΑΙΔΕΝΙΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΣΚΕΨΗΣ ΤΗΣ ΣΚΕΦΤΗΚΕ...ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΑΛΜΑ ΑΝΕΒΗΚΕ ΣΤΟ ΒΡΑΧΟ ΠΛΑΙ ΤΗΣ...
--ΕΙΣΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ..ΧΑΙΔΕΨΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΑΦΗΣΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΕΙΡΑ ΤΟΥ ΝΑ ΚΥΛΗΣΕΙ ΣΤΙΣ ΑΚΡΕΣ ΤΩΝ ΧΕΙΛΙΩΝ ΤΗΣ...
ΧΕΙΛΗ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΓΑΝ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΑΛΜΥΡΑ ΠΟΥ ΑΣΤΡΑΦΤΕ ΣΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΦΩΣ...
--ΣΑΝ ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝ..ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΕΙΠΕ...ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΩ ΠΩΣ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕΣ...ΠΩΣ ΗΡΘΕΣ ΕΤΣΙ ΑΞΑΦΝΑ ΣΕ ΜΕΝΑ...
   ΜΕΜΙΑΣ ΜΙΑ ΣΚΙΑ ΣΚΕΠΑΣΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΝΕΡΑΙΔΑΣ...ΣΑΝ ΣΥΝΝΕΦΑ ΝΑ ΜΠΗΚΑΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΡΥΨΑΝ ΤΗ ΛΑΜΨΗ ΤΗΣ...
--ΠΟΣΟ  ΜΕ ΠΛΗΓΩΝΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ...ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΚΑΙ ΕΡΙΞΕ ΞΑΝΑ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΣΤΟ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ....
ΕΚΕΙΝΟΣ ΜΕΠΡΔΕΥΤΗΚΕ..ΤΙ ΕΙΠΕ ΑΝΑΡΩΤΗΘΗΚΕ...ΤΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ...ΜΑ...ΚΙ ΕΜΕΙΝΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΖΕΙ ΑΠΟΡΗΜΕΝΟΣ ΜΗ ΜΠΟΩΝΤΑΣ Ν ΑΡΘΡΩΣΕΙ ΛΕΞΗ...
--ΔΕ ΘΥΜΑΣΑΙ...ΠΟΤΕ ΣΟΥ ΔΕΝ ΕΙΔΕΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΕΙΧΕΣ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ,ΕΤΟΙΜΟ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ....ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΛΗΘΕΙΑ....ΕΙΠΕ Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΚΙ ΕΝΑ ΔΑΚΡΥ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ....
--ΜΑ ..ΤΙ ΝΑ ΘΥΜΑΜΑΙ...? ΠΟΙΟ ΟΝΕΙΡΟ? ΤΙ ΜΟΥ ΛΕΣ ? ΑΝΑΦΩΝΗΣΕ ΑΥΤΟΣ...
Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΜΕ ΑΡΓΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΙΠΛΩΣΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΗΣ , ΤΑ ΓΟΝΑΤΑ ΤΗΣ ΚΡΥΦΤΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ...ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΑ ΔΑΚΡΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΛΩΝΤΑΣ ΚΙ ΑΛΛΑ ....ΜΑΖΙΚΑ..ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ...ΕΚΛΑΙΓΕ ΜΕ ΛΥΓΜΟΥΣ..ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ..ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΑΓΩΣΕ..ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΤΙ ΕΙΧΕ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ...ΦΟΒΟΤΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΑΓΓΙΞΕΙ ..ΔΕΙΛΑ ΔΕΙΛΑ ΕΣΚΥΨΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΨΙΘΥΡΙΣΕ ΣΤΟ ΑΥΤΙ...
--ΓΙΑΤΙ ΚΛΑΙΣ ΟΜΟΡΦΙΑ ΜΟΥ?
ΑΥΤΗ ΓΥΡΙΣΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΞΕ ΚΑΤΑΜΑΤΑ....
--ΞΕΡΕΙΣ ΓΙΑΤΙ....ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΞΕΡΕΙΣ...ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΕΙΣ  ΠΟΙΑ ΕΙΜΑΙ ΑΛΗΘΙΝΑ....ΟΥΡΛΙΑΞΕ ΑΥΤΗ..

   ΤΟ ΑΙΜΑ ΣΤΙΣ ΦΛΕΒΕΣ ΤΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ...ΤΗΝ ΕΒΛΕΠΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ...ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΑ..ΠΑΛΙ ΕΚΕΙ...ΧΙΛΙΟΣΤΑ...ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΟΙΚΕΙΟ...ΤΡΟΜΑΞΕ..ΜΑ ΠΩΣ...Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΠΟΥ ΠΗΓΕ..ΠΩΣ ? ΠΩΣ ΔΕ ΤΗ ΔΙΕΚΡΙΝΕ ΕΞ ΑΡΧΗΣ? ΟΝΕΙΡΟ Η ΑΛΗΘΕΙΑ? ΕΚΕΙΝΗ...ΕΚΕΙΝΗ ΠΟΥ ΤΗΣ ΕΙΧΕ ΧΑΡΙΣΕΙ ΤΟΣΑ...ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ..ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗΣΕ ..ΠΟΥ ΖΗΣΑΝΕ ΜΑΖΙ ΤΟΣΑ ..ΠΟΥ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΟΥΣ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΧΑΡΑΓΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΟΥΣ...ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ...ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΡΥΦΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ....

Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕ ΝΑ ΜΙΛΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΥΓΜΟΥΣ ΤΗΣ...ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΑΛΕΥΕ ΝΑ ΕΝΩΣΕΙ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΑΖΛ...ΜΑ ΗΞΕΡΕ ΚΑΛΑ ΠΩΣ ΔΕ ΘΑ ΒΡΙΣΚΕ ΤΟ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΒΡΕΙ ΛΥΣΗ...ΕΞΑΛΛΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΟΛΑ ΛΟΓΙΚΗ ΕΞΗΓΗΣΗ...

ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΑΠΛΩΣΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΗΡΕ ΑΓΚΑΛΙΑ...ΕΚΕΙΝΗ ΑΘΩΑ ΚΙ ΑΝΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗ ΑΦΕΘΗΚΕ...
--ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΕΡΑΙΔΑ..ΔΕΝ ΩΦΕΛΕΙ...ΠΕΣ ΜΟΥ ...ΜΙΛΑ ΜΟΥ...
--ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΤΙΠΟΤΑ...ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΕΚΕΙΝΗ.
--ΓΙΑΤΙ ΚΛΑΙΣ ? ΕΞΗΓΗΣΕ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΚΛΑΙΣ?
--ΓΙΑΤΙ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΥΠΕΡΟΧΑ ΧΤΕΣ...ΚΙ ΕΣΥ ΔΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ..ΠΟΤΕ ΔΕ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΣ..ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ..ΕΤΟΙΜΟ ΝΑ ΤΟ ΖΗΣΟΥΜΕ,,,ΜΑ ΕΣΥ ...ΤΟΥ ΚΛΕΙΝΕΣ ΚΑΤΑΜΟΥΤΡΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ...

ΤΟΤΕ ΕΙΔΕ ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΣ...ΕΙΔΕ ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΣΕ...ΗΞΕΡΕ ΚΑΛΑ..ΗΞΕΡΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΥΘΥΝΗ...ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΛΑΘΗ..ΤΗΝ ΑΤΟΛΜΙΑ ΤΟΥ..ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙΝΗ ΗΤΑΝ Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ...

 ΚΙ ΕΤΣΙ ΞΑΦΝΙΚΑ Ο ΛΑΙΜΟΣ ΤΟΥ ΕΚΛΕΙΣΕ..ΚΟΜΠΙΑΣΕ ΝΑ ΤΗΣ ΠΕΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΚΙ ΑΡΧΙΣΕ Κ ΕΚΕΙΝΟΣ ΝΑ ΚΛΑΕΙ ΜΑΖΙ ΤΗΣ...ΕΝΑ ΚΟΙΝΟ ΚΛΑΜΑ...ΕΞΙΛΕΩΣΗ,ΑΠΟΓΝΩΣΗ,ΜΝΗΜΕΣ ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ ΓΙΝΑΝΕ ΕΝΑ....

Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ ΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΗ ΓΛΥΣΤΡΗΣΕ ΑΠΑΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΝ Κ ΕΚΕΙΝΟΣ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΚΑΜΙΑ ΚΙΝΗΣ ΝΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΕΙ...ΕΞΑΛΛΟΥ ΜΗΝΕΣ ΤΩΡΑ ΕΙΧΕ ΑΠΟΔΕΧΤΕΙ ΤΟΥΣ ΧΩΡΙΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥΣ...

ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΚΙ ΕΜΕΝΑ ΔΡΑΣΚΕΛΙΣΜΟ ΒΡΕΘΗΚΕ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΒΡΑΧΟ...ΣΤΗΝ ΑΜΜΟΥΔΙΑ...
--ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ ΤΟΥ ΕΙΠΕ..ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΣΑΓΑΠΩ...

Η ΜΑΓΙΚΗ ΛΕΞΗ ΤΟΝ ΑΦΥΠΝΗΣΕ ..ΓΥΡΙΣΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕ...ΤΕΣΣΕΡΑ ΜΑΤΙΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΖΕΣΤΟΥ ΗΛΙΟΥ...ΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΚΑΘΡΕΦΤΙΖΟΤΑΝ ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΑΠΗΣ...ΕΡΩΤΑ....ΣΤΙΓΜΩΝ ΟΜΟΡΦΩΝ..ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΩΡΩΝ ΔΥΣΚΟΛΩΝ ΜΕ ΚΑΥΓΑΔΕΣ ΚΑΙ ΝΕΥΡΑ...ΠΙΟ ΛΙΓΕΣ ΑΥΤΕΣ ΜΑ  ΠΑΡΟΥΣΕΣ ΚΙ ΑΥΤΕΣ ΣΤΟ 'ΦΛΑΣ ΜΠΑΚ'' ΤΩΝ ΒΛΕΜΜΑΤΩΝ ΤΟΥΣ...
ΑΝΑΣΗΚΩΘΗΚΕ , ΠΑΤΗΣΕ ΓΕΡΑ ΣΤΑ ΠΕΛΜΑΤΑ ΤΟΥ...
--ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΤΑ ΠΑΛΙΑ...ΤΟ ΧΩ ΠΑΡΕΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΝΕΡΑΙΔΑ...ΤΑ ΧΩ ΑΦΗΣΕΙ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ...ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ...ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΝΑ ΜΕΝΩ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΟΥ...ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΓΙΑΤΙ ΠΟΥ ΣΑ ΣΤΑΛΑΚΤΙΤΕΣ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ....

Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΓΕ ΑΠΟΣΒΟΛΩΜΕΝΗ...ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΜΑ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΣΕ..ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑ ΕΙΧΕ ΝΑ ΠΕΙ...

--ΠΕΡΑΣΑ ΤΗΝ ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΗ ΞΕΧΑΣΩ...ΜΗ ΣΚΛΑΙΖΕΙΣ ΓΙΑΤΙ....ΜΗΝ ΤΡΟΜΑΖΕΙΣ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ...ΑΣΤΟ ΝΑ ΕΡΘΕΙ....

Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΗΞΕΡΕ..ΗΞΕΡΕ ΚΑΛΑ ΤΙ ΗΘΕΛΕ..Ο ΦΟΒΟΣ ΜΕ ΤΟ ΘΕΛΩ ΠΑΣΧΙΖΑΝ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ..ΑΝΙΣΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΝΕΡΑΙΔΕΣ ΔΕ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΦΟΒΟΣ ΚΙ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝΤΑΙ....

--ΝΕΡΑΙΔΑ....ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΟΣΟ ΔΕ ΘΑ ΑΓΑΠΗΣΩ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ...ΘΕΛΩ  ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ.... ΕΙΠΕ ΚΑΙ ΤΙΝΑΞΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥ ,ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΒΟΥΤΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΕΝΟ...

Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΕΜΕΙΝΕ ΝΑ ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΖΕΙ ..ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΑ ΜΕΤΡΑ ΑΓΓΙΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΒΥΘΟΥ ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ....ΑΡΧΙΣΕ ΗΡΕΜΑ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΒΑΘΙΑ...
--ΕΛΑ..ΤΗΣ ΦΩΝΑΞΕ...ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΑΚΟΜΑ ΝΕΡΑΙΔΑ...

ΕΚΕΙΝΗ ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΤΟ ΦΟΒΟ...ΚΟΙΤΑΞΕ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΠΟΥ ΗΔΗ ΤΗΣ ΣΙΓΟΨΙΘΥΡΙΖΕ


http://www.youtube.com/watch?v=lauOdG2_2iQ&feature=share

ΜΕ ΤΟΝ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΔΙΕΚΡΙΝΕ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΤΡΕΧΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ...
--ΠΕΡΙΜΕΝΕ ....ΘΕΛΩ ΚΓΩ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΑΚΟΜΑ...ΚΙ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΑ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ....
ΛΙΓΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙΣ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΔΥΟ ΔΕΛΦΙΝΙΑ ΕΙΧΑΝ ΒΑΛΕΙ ΠΛΩΡΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΠΟΥ Ο ΗΛΙΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ....

ΝΕΡΑΙΔΑ...

ΚΟΝΤΕΥΕ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΙ ΜΙΑ ΩΡΑ ΣΤΟ ΤΙΜΟΝΙ, ΕΦΕΥΓΕ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ, ΑΣΧΗΜΗ ΜΕΡΑ ...ΘΑ ΣΚΑΓΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ....ΕΨΑΧΝΕ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ ΤΟΥ..

ΜΑΖΕΥΤΗΚΑΝ ΠΟΛΛΑ,ΟΛΟΕΝΑ ΠΥΚΝΩΝΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΚΑΙ ΝΙΩΘΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΛΑΚΩΝΟΥΝ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ...ΠΑΤΗΣΕ ΤΟ ΓΚΑΖΙ ...ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΦΤΑΝΩ ΣΚΕΦΤΗΚΕ...ΑΦΗΝΕ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΑΠΑΛΑ ΝΑ ΓΛΥΣΤΡΑ ΣΤΙΣ ΣΤΡΟΦΕΣ ,ΘΕΛΟΝΤΑΣ ΝΑ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ...ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΚΑΘΕ ΝΕΥΡΟ ΤΟΥ ΠΡΙΝ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ...Η ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗ ΧΤΥΠΑΓΕ ΤΑΒΑΝΙ!!!
ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ  ΑΚΟΥΓΟΤΑΝ TO '  IT 'S MY LIFE ' ΤΩΝ BON JOVI....ΤΙ ΕΙΡΩΝΕΙΑ !!
’’ MY LIFE IS AN OPEN HIGHWAY'' ΚΙ ΕΣΚΑΣΕ ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ...ΤΕΤΟΙΑ ΩΡΑ ΛΟΓΙΚΟ ΒΕΒΑΙΑ ΝΑ ΝΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΟΔΟΣ ΑΔΕΙΑ..ΠΕΦΤΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΚΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΕΥΟΝΤΑΙ...

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΑ ΛΕΠΤΑ ΕΣΤΡΙΨΕ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΡΟΜΟ ΚΙ ΑΡΧΙΣΕ  ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΙΑ, ΣΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ!!!

ΠΑΡΑΚΑΛΑΓΕ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΚΙΘΑΡΕΣ ΚΑΙ ΜΠΥΡΕΣ, ΗΘΕΛΕ ΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥ, ΚΑΜΙΑ ΦΩΝΗ ...

ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΑΜΑΞΙ, ΠΗΡΕ ΤΟ ΣΑΚΙΔΙΟ ΤΟΥ  ΚΑΙ ΚΑΤΗΦΟΡΙΣΕ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟ ΚΟΛΠΙΣΚΟ...ΑΛΛΗ ΜΑΓΕΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΩΡΑ ΜΟΝΟΛΟΓΗΣΕ, ΜΕ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΙΩΣ, ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΜΑ Η ΝΥΧΤΑ ΔΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΟ ΣΕ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΤΟΠΟ...ΠΡΟΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΝΕΙΣ...ΠΕΡΠΑΤΗΣΕ ΩΣ ΤΗΝ ΑΚΡΗ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑΝΕ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΒΡΑΧΙΑ, ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΣΑΚΙΔΙΟ ΚΙ ΕΒΓΑΛΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΚΡΑΣΙ...ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΡΩΙ ΘΑ ΤΟ ΧΕ ΠΙΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΜΕ ΤΟ ΧΑΡΑΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΣΤΗ ’’ΜΕΓΑΛΗ ΦΥΛΑΚΗ΄΄

ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΤΟΥ, ΔΕ ΘΑ ΑΦΗΝΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΤΟΥ ΧΑΛΑΣΕΙ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ.....ΑΦΕΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΑΜΜΟΥ, ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΙΣΚΟ ΤΟΥ ΜΙΚΡΕΣ ΓΟΥΛΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΡΑΣΙ...ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΜΟΛΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΤΥ ΓΙΑ ΕΝΑΝ....

ΔΕΙΛΑ ΔΕΙΛΑ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΑΝΗΦΟΡΙΖΕΙ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ...ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ...
-ΤΙ ΩΡΑΙΑ, ΝΑ ΠΟΥ ΘΑ ΧΩ ΚΑΙ ΩΡΑΙΑ ΠΑΡΕΑ ΤΕΛΙΚΑ....ΕΙΠΕ , ΕΛΠΙΖΟΝΤΑΣ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΩΣ ΤΟ ΚΙΤΡΙΝΟ ΠΛΑΝΗΤΗ Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ...

ΠΕΡΑΣΕ ΑΡΚΕΤΗ ΩΡΑ , Η ΣΕΛΗΝΗ ΕΙΧΕ  ΜΠΕΙ ΣΑΝ ΚΑΔΡΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΗΡΕΜΗ ΣΚΟΥΡΑ ΘΑΛΑΣΣΑ...ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΙΧΕ ΠΑΕΙ ΕΚΕΙ ΜΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΜΠΕΙ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΗΣΕΙ ..ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΦΟΒΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΤΡΟΜΟ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΟ ΝΕΡΟ....ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΙΧΕ ΑΦΕΘΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΝΑ ΚΑΛΥΨΕΙ ΤΑ ΓΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΜΑ ΑΞΑΦΝΑ ΣΑΝ ΝΑ ΧΤΥΠΟΥΣΕ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΚΑΙ ΕΚΑΝΕ ΑΝΑΣΤΡΟΦΗ...

ΕΝΑ ΘΛΙΜΜΕΝΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΧΑΡΑΧΤΗΚΕ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ ΤΟΥ....
-ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΦΕΓΓΑΡΙ ΤΟΣΑ ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ, ΤΙ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΚΙ ΑΞΙΖΩ ΜΟΝΟ ΕΜΠΟΔΙΑ,ΠΙΚΡΕΣ ΚΑΙ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΣ... ΡΩΤΗΣΕ ΚΟΙΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΜΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΕΝ ΠΗΡΕ...ΒΟΥΡΚΩΣΕ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΣ  ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΣΑΝ ΜΑ ΚΥΡΙΩΣ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΡΧΟΝΤΑΝ...ΟΧΙ ΔΕ ΘΑ ΜΕ ΝΙΚΗΣΕΙΣ ΡΕ ...ΕΒΓΑΛΕ ΜΙΑ ΚΡΑΥΓΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ...
ΚΑΙ ΜΕ ΜΙΑ ΚΙΝΗΣΗ ΠΕΤΧΤΗΚΕ ΟΡΘΙΟΣ , ΕΨΑΧΝΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΕΤΡΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΑΜΕ ΒΑΤΡΑΧΑΚΙΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΤΙΣ ΛΕΙΕΣ, ΠΟΥΘΕΝΑ ΟΜΩΣ!! Η ΕΝΤΑΣΗ ΤΟΥ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΚΙΝΗΘΕΙ ΓΟΡΓΑ ΚΑΙ ΝΕΥΡΙΚΑ , ΑΝΕΒΗΚΕ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ, ΒΟΗΘΟΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΚΑΙ ΒΡΗΚΕ 2,3 ’’ΒΑΤΡΑΧΟΠΕΤΡΕΣ’’..
ΠΗΡΕ ΦΟΡΑ ΚΙ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΤΙΣ ΠΕΤΑ ΜΕΣΑ ΠΑΛΕΥΟΝΤΑΣ ΝΑ ΔΕΙ ΤΑ ΓΚΕΛ ΝΑ ΝΑΙ ΠΟΛΛΑ...Η ΠΡΩΤΗ  ΕΚΑΝ ΜΟΛΙΣ 2 ΚΑΙ ΒΟΥΛΙΑΞΕ ΑΡΓΑ, Η ΔΕΥΤΕΡΗ 5 ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΟΤΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΘΑ ΗΤΝΑ ΚΑΙ Η ΠΙΟ ΚΑΛΗ...ΤΗ ΖΥΓΙΣΕ ΚΑΙ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΝ ΕΣΤΕΙΛΕ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΤΕΙ ΒΑΘΙΑ ΜΕΣΑ...ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ ΕΚΑΝΕ ΑΡΚΕΤΑ ΓΚΕΛ Η ΒΑΤΡΑΧΙΑ ΟΠΩΣ ΤΑ ΛΕΓΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ...ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΟΤΙ ΣΑΝ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕ Η ΠΕΤΡΑ ΜΕΧΡΙ ΜΕΣΑ ΜΕΣΑ..ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΓΚΕΛΑΡΕΙ...’’ΑΙΩΝΙΩΣ ’’ ΧΑΡΗΚΕ...ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΓΕΛΙΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΠΟΥ ΕΨΑΧΝΕ ΩΡΑ ΤΩΡΑ ΔΙΕΞΟΔΟ...ΛΥΤΡΩΣΗ !!!

ΓΥΡΙΣΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΗ ΑΚΤΗ ΚΙ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΞΑΠΛΩΣΕΙ ΜΠΡΟΥΜΥΤΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ...ΜΑ ΚΑΤΙ ΑΚΟΥΣΕ...ΠΑΡΑΞΕΝΕΥΤΗΚΕ...ΝΑ ΧΑΝ ΠΛΗΣΙΑΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΑΚΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΕΙΔΑΝ ? ΣΙΩΠΗΣΕ ΚΑΘΕ ΗΧΟ ΚΙ ΑΦΟΥΓΚΡΑΣΤΗΚΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ...ΠΑΡΑΞΕΝΟ..Ο ΗΧΟΣ ΕΡΧΟΤΑΝ ΑΠΟ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ!!! ΣΤΡΑΦΗΚΕ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΕΙ, ΚΑΤΙ ΕΡΧΟΤΑΝ ΚΟΛΥΜΠΩΝΤΑΣ  ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΚΤΗ ΜΕ ΕΝΑ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΕΙΔΟΣ ΚΟΛΥΜΠΙΟΥ...ΣΑΝ ΝΑ ΤΑΝ Η ΠΕΤΡΑ ΠΟΥ ΧΕ ΠΕΤΑΞΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΥΡΝΑΓΕ ΠΙΣΩ...ΕΣΤΙΑΣΕ ΠΙΟ ΚΑΛΑ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ....ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΝΑΙ...ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΕΞΕΙΧΑΝ  ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ....ΕΜΕΙΝΕΙ ΑΠΟΣΒΩΛΟΜΕΝΟΣ ΝΑ ΤΗ ΚΟΙΤΑΕΙ...ΝΑΙ ΟΝΤΩΣ ΓΥΝΑΙΚΑ ,ΟΣΟ ΑΥΤΗ ΠΛΗΣΙΑΖΕ ΜΕ ΑΨΟΓΟ ΣΤΥΛ ΤΗΝ ΑΜΜΟΥΔΙΑ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΚΑΘΑΡΑ..ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ  ΙΔΙΑΤΕΡΩΣ ΟΜΟΡΦΗ....ΔΕΝ ΑΠΕΙΧΕ ΠΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 5 ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ...ΟΤΑΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ..ΠΑΤΗΣΕ ΣΤΟ ΒΥΘΟ ΚΙ ΑΝΑΣΗΚΩΘΗΚΕ ....

ΛΕΣ ΝΑ ΦΤΑΙΕΙ ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΑΝΡΩΤΗΘΗΚΕ ΕΚΕΙΝΟΣ...ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ...ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΜΑΓΙΟ, ΕΝΑ ΛΕΥΚΟ ΕΜΠΡΙΜΕ ΜΑΓΙΟ...ΜΕ ΚΑΛΟΣΧΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟ ΣΩΜΑ....ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΗΣ ΙΣΑ ΠΟΥ ΕΦΤΑΝΑΝ ΚΑΙ ΧΑΙΔΕΥΑΝ ΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΤΗΣ ..ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΑΙΣΘΗΣΙΑΚΟ ΗΤΑΝ ΚΑΡΦΩΜΕΝΟ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ...ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΣΕ ΚΑΙ ΕΨΑΧΝΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ....ΔΕ ΒΛΕΠΩ ΚΑΛΑ...ΔΕ ΜΠΟΡΕΙΝΑΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ....ΕΚΕΙΝΗ ΜΕ ΑΡΓΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΕΡΑΣΕ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΤΗΣ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΤΡΑΒΗΞΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΗΣ ΠΟΥ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΕΙΧΑΝ ΚΟΛΛΗΣΕΙ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ....ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΦΤΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ...
-ΔΕ ΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΣ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕ....
ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΑΓΩΣΕ..ΜΙΛΑΕΙ ΣΕ ΜΕΝΑ..ΑΡΑ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ  ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ...ΕΙΝΑΙ ΥΠΑΡΚΤΗ ΣΚΕΦΤΗΚΕ...ΚΟΜΠΙΑΣΕ ..ΤΙ ΝΑ ΠΕΙ ΤΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ....
-ΠΟΙΑ ΕΙΣΑΙ? ΨΕΛΙΣΕ
- Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΣΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕ...ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΤΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ...ΤΙ ΧΑΜΟΓΕΛΟ!!! ΕΛΑΜΨΕ ΟΛΗ Η ΠΑΡΑΛΙΑ...ΦΑΝΤΑΖΕ ΣΚΟΤΕΙΝΗ Η ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ ΜΠΡΟΣ  ΣΤΟ  ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ!!

-ΕΛΑ ΜΑΖΙ ΜΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ...ΕΛΑ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΗΣΟΥΜΕ...ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΑΠΛΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ...
ΕΤΡΕΜΕ...ΑΡΓΑ ΑΡΓΑ ΠΕΤΑΞΕ ΤΗ ΜΠΛΟΥΖΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΛΥ ΔΙΣΤΑΓΜΟ ΕΤΕΙΝΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ...ΝΑΙ...ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ...ΤΟΝ ΑΓΓΙΞΕ ΚΙ ΕΝΙΩΣΕ ΝΑ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΒΑΘΙΑ...ΜΕΤΑΞΕΝΙΟ ΑΓΓΙΓΜΑ, ΓΕΜΑΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑ....ΞΕΧΑΣΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ...ΠΟΥ ΗΤΑΝ ...ΓΙΑΤΙ ΜΟΛΙΣ ΕΙΧΕ ΑΦΗΣΕΙ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΝΑ ΚΥΛΗΣΕΙ....ΠΑΕΙ..ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΗΤΑΝ ΗΔΗ ΧΩΜΜΕΝΟ ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ...ΤΩΡΑ ΕΚΕΙΝΗ..Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΤΟΥ ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΠΑΡΑΣΥΡΕΙ ΣΤΟ ΝΕΡΟ..ΝΑΙ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΠΟ ΦΟΒΟΤΑΝ ΝΑ ΜΠΕΙ ΤΗ ΝΥΧΤΑ....ΒΟΥΤΗΞΑΝ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΚΙ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΟΥΝ ΠΛΑΙ ΠΛΑΙ...
-ΕΙΣΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ..ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΩ!!!
ΤΟΥ ΧΑΡΙΣΕ ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΑΣΕ ΜΕ ΑΚΡΩΣ ΕΡΩΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ...ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΑ....ΤΟΥ ΧΑΙΔΕΨΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ...
-ΠΑΝΤΑ ΗΜΟΥΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ...ΕΣΥ ΔΕ ΜΕ ΕΒΛΕΠΕΣ...

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΣΕ ΜΑ ΗΔΗ ΕΝΙΩΘΕ ΤΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΝΑ ΚΑΙΓΕΤΑΙ...Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΗΔΗ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ...ΠΕΤΟΥΣΕ...ΟΝΕΙΡΟ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ ΠΛΑΙ ΣΤΗ ΝΕΡΑΙΔΑ !!! ΤΟΝ ΧΑΙΔΕΥΕ  ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΤΕΔΙΔΕ ΜΙΑ ΜΑΓΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ...ΑΦΗΣΑΝ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΧΑΡΟΥΝ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΝΩΣΗΣ...ΟΙ ΜΑΤΙΕΣ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΠΛΕΟΝ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΕΣ ΜΕ ΕΝΤΑΣΗ!!!ΦΟΒΟΤΑΝ ΜΑ ΤΟ ΤΟΛΜΗΣΕ..ΑΠΛΩΣΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕ...ΠΡΩΤΑ ΣΤΑ ΜΑΛΛΙΑ...ΚΑΣΤΑΝΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ...ΜΕΤΑ ΑΦΗΣΕ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΤΟΥ ΝΑ ΚΑΤΗΦΟΡΙΣΟΥΝ ΣΤΟ ΜΑΓΟΥΛΟ ΤΗΣ...ΑΠΑΛΗ ΜΕ ΜΙΑ ΑΙΣΘΗΣΗ ΓΛΥΚΑΣ!!! ΔΕ ΤΟ ΖΩ ΑΥΤΟ...ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΖΩ...ΚΑΤΙ ΜΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΠΕΡΑΣΕ ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ...Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΛΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΒΑΛΕ ΤΟΥ ΠΙΑΣΕ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΧΕΡΙ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΛΛΗΣΕ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ ΤΗΣ...ΤΑ ΣΑΡΚΩΔΗ ΚΑΙ ΥΓΡΑ ΧΕΙΛΗ ΤΗΣ ΕΔΙΩΞΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΛΕΦΑΡΑ ΤΟΥ...ΝΑΙ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΝΕΡΑΙΔΑ....ΝΑΙ...Κ ΠΗΡΕ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΚΕΙΝΗ ΚΑΙ ΤΑ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΧΕΙΛΗ...

-ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΦΙΛΗΣΩ ΤΗΣ ΨΙΘΥΡΙΣΕ...
-ΚΙ ΕΓΩ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΚΑΙ ΑΜΕΣΩΣ ΜΙΚΡΑ ΚΥΜΑΤΑΚΙΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΝΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ..ΚΥΜΑΤΑΚΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΛΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΟΥΣ...ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑ...ΣΦΙΓΜΕΝΑ...ΕΠΙΑΖΑΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑΡΙΚΑ ΠΙΑ...Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΜΕ ΤΡΟΠΟ ΤΟΝ ΤΡΑΒΗΞΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΑΨΕΙ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΤΟΝ ΦΙΛΑΕΙ...ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΝΙΩΘΕ ΤΟ ΝΕΡΟ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΕΙ ΚΑΘΕ ΤΟΥ ΕΚΑΤΟΣΤΟ...ΥΠΕΡΟΧΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ...Η ΦΩΤΙΑ ΠΟΥ ΚΑΙΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΝΑ ΣΜΙΓΕΙ ΜΕ ΤΟ ΝΕΡΟ....ΞΑΝΑΒΓΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ.....ΤΑ ΧΑΔΙΑ ΠΥΚΝΩΣΑΝ...ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΟΛΙΣ ΑΡΧΙΖΕ....ΔΥΟ ΣΩΜΑΤΑ ΓΙΝΟΤΝΑΙ ΕΝΑ...ΔΥΟ ΨΥΧΕΣ ΚΟΛΛΑΝΕ ΚΑΙ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΣΕ ΜΕΡΗ ΑΠΑΤΗΤΑ..ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΑ....ΕΝΑ....ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝ ΕΝΑ...................

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΣΤΟΙΒΑ ΑΠΟ ΞΥΛΑ, ΣΥΝΤΗΡΟΥΣΕ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΦΩΤΙΑ...ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ...ΤΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΚΡΑΣΙ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΠΕΡΑ ..ΑΔΕΙΟ ΚΑΙ ΑΦΗΜΕΝΟ ΣΤΗ ΖΕΣΤΗ ΑΜΜΟ...Ο ΗΛΙΟΣ ΜΟΛΙΣ ΣΗΜΑΔΕΥΕ ΜΕ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΕΣ ΤΟΥ ....ΕΚΕΙ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΘΑΛΑΣΣΙΑ...ΛΙΓΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΡΑΧΙΑ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΕΣΜΕΝΟΣ ΜΠΡΟΥΜΥΤΑ....ΘΑΡΡΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΚΑΤΩΣΕΝΤΟΝΟ ΤΗΝ ΑΜΜΟ...ΑΦΗΜΕΝΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΓΛΥΚΟ ΥΠΝΟ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΤΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΞΑΝΑΚΑΝΕΙ...ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΚΤΙΝΑ ΤΟΝ ΒΡΗΚΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΞΥΠΝΗΣΕ...ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝ? Η ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΚΙ ΕΚΕΙΝΗ ΕΚΕΙ ΓΥΡΩ?
ΝΕΡΑΙΔΑ ΦΩΝΑΞΕ .....

ΠΑΝΤΑ ΑΝΤΙΚΡΙΣΤΑ

Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΕΝΗ ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΙΟΝΤΟΥΣΑΝ, ΕΚΕΙΝΗ ΜΕ ΤΟ ΑΡΧΟΝΤΙΚΟ ΤΗΣ ΣΤΥΛ, ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΖΕ ΠΑΝΤΑ ΕΥΘΕΙΑ ΒΑΘΙΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ...ΠΑΛΙ ΑΝΤΙΚΡΙΣΤΑ ΚΑΘΟΝΤΟΥΣΑΝ..
ΠΟΤΕ ΤΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΒΡΕΙ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΑΠΟΚΡΟΥΕΙ ΤΙΣ ΣΠΙΘΕΣ ΤΟΥ ΒΛΕΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ...
ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΣΤΑ ΠΟΤΗΡΙΑ ΚΟΝΤΕΥΕ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ...Η ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΤΟΥΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΚΡΑΤΕΙ ΩΡΕΣ,ΜΕΡΕΣ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΜΙΛΑΓΑΝ ΑΚΑΤΑΠΑΥΣΤΑ...ΟΧΙ ΑΠΟ ΑΜΗΧΑΝΙΑ..
ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΟΙ ΒΟΛΤΕΣ ΤΟΥΣ ΕΙΧΑΝ ΠΥΚΝΩΣΕΙ ΠΡΟΣΦΑΤΑ, ΕΙΧΑΝ ΝΑ ΠΟΥΝ ΠΟΛΛΑ, ΕΙΧΑΝ ΜΑΖΕΥΤΕΙ ΤΟΣΑ..ΕΙΔΙΚΑ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΕΙΧΑΝ ΒΡΕΙ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΟΥΝ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ...ΕΚΕΙΝΗ ΒΕΒΑΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΛΕΓΧΕ, ΙΣΧΥΡΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ, ΔΕΝ ΑΦΗΝΕ ΠΟΛΛΑ ...ΦΙΛΤΡΑΡΕ ΠΑΝΤΑ ΚΙ ΕΠΕΤΡΕΠΕ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΝΑ ΦΑΝΕΙ..ΦΥΣΙΚΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΗΣ ΠΡΟΔΙΔΑΝ  ΤΑ ΠΑΝΤΑ...
ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΙΟ ΤΟΛΜΗΡΟΣ, ΤΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΦΟΡΜΗ ΣΤΗ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΞΟΔΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΙΠΕ ΤΙ ΕΝΙΩΘΕ,ΜΕ ΛΟΓΙΑ ΜΕΤΡΗΜΕΝΑ ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΟΤΑΝ ΜΗ ΤΗ ΤΡΟΜΑΞΕΙ....ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΚΑΘΟΝΤΑΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ Ο ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΛΟ...
ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΒΡΑΔΥ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΞΕΝΟ...ΕΙΧΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ ΣΤΕΝΕΥΑΣ ΤΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ, ΜΑ ΔΕΝ ΕΒΡΙΣΚΕ ΤΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟΥΣΕ ΣΤΟΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ.....ΑΥΤΗ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΕΜΠΟΔΙΑ..ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΑΠΟΨΕ...ΑΝ ΚΑΙ ΕΔΕΙΧΝΕ ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ ΣΗΜΑΔΙΑ ΝΑ ΑΦΕΘΕΙ...ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΗΘΕΛΕ...ΜΑ Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ , ΤΗΝ ΕΚΑΝΕ ΚΑΣΤΡΟ ΑΠΟΡΘΗΤΟ....
ΤΑ ΠΟΤΗΡΙΑ ΕΙΧΑΝ ΑΔΕΙΑΣΕΙ...ΕΚΑΝΕ ΝΕΥΜΑ ΝΑ ΠΑΡΑΓΓΕΙΛΕΙ ΑΚΟΜΑ ΔΥΟ ΜΑ ΕΚΕΙΝΗ ΤΟΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ..
-’ΞΕΧΝΑΣ ΟΤΙ ΑΥΡΙΟ ΠΡΩΙ ΞΥΠΝΑΩ ΝΩΡΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ,ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ..’’ ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΧΑΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΕΝΑ ΠΑΡΑΠΟΝΙΑΡΙΚΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ
-’ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ, ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΜΑ ΣΕ ΘΕΛΩ ΕΔΩ...ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΝΕΣΑΙ?''  ΛΕΞΕΙΣ ΜΑΧΑΙΡΙΑ ΠΟΥ ΞΕΣΤΟΜΙΣΕ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΠΟΥ ΒΡΗΛΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ
ΤΑ ΒΛΕΦΑΡΑ ΤΗΣ ΤΡΕΜΟΠΑΙΞΑΝ...ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΔΑΚΡΥΣΕΙ ...ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΧΩΘΕΙ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ....ΝΑ ΓΕΥΤΕΙ ΤΑ ΧΕΙΛΙΑ ΤΟΥ...ΜΑ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ...ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΠΟΝΕΣΕΙ.?..ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΠΛΗΓΩΝΕΤΑΙ ΑΦΟΥ ΔΕ ΘΑ ΕΧΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΠΛΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ?

-'ΜΗ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΤΟ...ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΔΕ ΜΠΟΡΩ..ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΩ...ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΩ...’ ΚΟΜΠΙΑΣΕ ΕΛΑΦΡΩΣ ΜΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΚΙ ΑΣ ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΝΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΛΕΓΕ...

-’ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΝΙΩΘΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ...ΣΤΟ ΕΙΠΑ...ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΠΩ ΠΑΛΙ...ΜΑ ΕΣΥ ΕΔΩ ΚΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ....ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΚΑΤΙ...’ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΗΣ ΕΓΚΛΩΒΙΣΤΗΚΕ , ΔΕ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΛΥΓΙΣΕΙ ΟΥΤΕ ΤΩΡΑ...
ΕΚΕΙΝΟΣ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΖΕ ΜΕ ΑΠΟΓΝΩΣΗ...ΕΙΧΕ ΤΟΣΑ ΝΑ ΠΕΙ...ΣΙΓΗΣΕ ΓΙΑ ΛΙΓΟ...

-’ΑΣΕ ΝΑ ΚΥΛΗΣΕΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΘΑ ΕΡΘΩ ΕΓΩ ΣΕ ΣΕΝΑ...ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΕΞΑΛΛΟΥ ΑΛΛΟ ΕΔΩ...ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΜΕ ΚΡΑΤΕΙ..’’
ΤΟΝ ΔΙΕΚΟΨΕ ΑΠΟΤΟΜΑ ΜΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ...

-’ ΕΧΕΙΣ ΕΔΩ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ,ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ,ΦΙΛΟΥΣ ...ΜΗ ΛΕΣ ΜΕΓΑΛΑ ΛΟΓΙΑ..ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΡΙΣΚΑΡΩ ...ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΠΛΗΓΩΘΩ ΠΑΛΙ ΚΑΙ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ...ΔΕ ΘΑ ΞΑΝΑΣΤΑΘΩ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ ΑΝ ΚΑΤΙ ΔΕ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ...ΛΥΠΑΜΑΙ...ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΗΤΑΝ ΛΛΙΩΣ ΜΑ...ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ...ΦΕΥΓΟΥΜΕ? '

 ΠΑΝΤΑ ΕΤΣΙ ΗΤΑΝ..ΔΥΝΑΤΗ, ΕΙΧΕ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟΣΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΚΑΙ ΕΜΑΘΕ ΝΑ ΚΛΕΙΝΕΤΑΙ ΚΑΛΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ..ΠΡΟΕΙΧΕ Η ΗΡΕΜΙΑ ΤΗΣ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΟΤΑΝ ΕΧΑΝΕ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΣΕ ΠΟΛΥ....ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΑΜΠΟ ΤΟΥ ΜΠΑΡ . ΡΙΧΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΕΝΑ ΒΛΕΜΜΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ...ΔΕΝ ΑΦΗΝΕ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΔΙΑΦΩΝΙΑΣ Η ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ..ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ...ΕΙΧΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ...ΠΑΝΤΑ ΙΣΧΥΡΗ...
ΑΥΤΟΣ ΑΠΛΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΗΣ....ΒΓΗΚΑΝ ΣΙΩΠΗΛΟΙ ΕΞΩ ..ΠΕΡΠΑΤΗΣΑΝ ΑΡΓΑ ΑΡΓΑ ΩΣ ΤΟ ΣΤΑΘΜΟ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ...ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ, ΝΑ ΤΗΣ ΠΕΙ ΟΧΙ...ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΕΠΑΙΡΝΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΕ ΤΗΝ ΑΛΛΑΖΕ...ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΗΝ ΠΙΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΑΛΛΟΥ...ΜΑ ΔΕ ΤΟ ΚΑΝΕ.....

-’ ΛΟΙΠΟΝ ΩΡΑ ΝΑ ΣΕ ΚΑΛΗΝΥΧΤΙΣΩ’ ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΚΑΘΩΣ ΦΤΑΣΑΝΕ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΧΩΡΙΣΟΥΝ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΙΡΝΑΝΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΤΡΕΝΑ,ΑΝΤΙΘΕΤΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ, ΓΥΡΙΣΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΞΕ ΜΕ ΤΟ ΠΙΟ ΓΛΥΚΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΗΣ....ΠΑΛΙ ΕΛΑΜΠΕ ΣΑΝ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΙ ΑΣ ΕΙΧΕ ΠΕΣΕΙ Η ΝΥΧΤΑ....

-’ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΟΣΑ ΘΕΛΩ ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΕ ΑΦΗΝΕΙΣ...ΜΑ ...’’ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΝΑ ΤΗΣ ΛΕΕΙ ΠΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ ΝΑ ΕΞΑΝΤΛΗΣΕΙ ΚΑΘΕ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΣΤΑΣΗ..

.ΕΚΕΙΝΗ ΑΜΕΣΩΣ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ ΤΗΣ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ...ΔΕ ΘΑ ΤΟΝ ΑΦΗΝΕ ΜΕ ΚΑΜΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ...ΟΧΙ ΥΠΟ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ..ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ ΑΝ ΤΟΥ ΑΦΗΝΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΘΑ ΤΗΝ ΠΛΗΣΙΑΖΕ ΑΡΚΕΤΑ ΚΙ ΕΚΕΙΝΗ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΚΟΝΤΑ ΤΗΣ...ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ  ΠΑΕΙ ΝΑ ΤΗ ΒΡΕΙ...ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΕ ΚΑΙ ΔΕ ΓΙΝΟΤΑΝ ΘΑ ΜΑΖΕΥΕ ΚΑΙΡΟ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΗΣ...

-’ ΕΥΧΗΣΟΥ ΜΟΥ ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ’ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ΕΥΓΕΝΙΚΑ ΘΕΛΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΝΑ ΔΕΙΞΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΙΠΟΤΑ...
ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΝΤΙΚΡΙΣΤΑ ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΟΥΣΑΝ...ΒΛΕΜΜΑΤΑ ΓΕΜΑΤΑ ΠΟΘΟ,ΕΛΞΗ...Η ΑΝΑΣΑ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΕΒΡΙΣΚΕ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ...ΜΑ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΜΑΚΡΙΑ...

-’ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ...ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ..ΘΑ ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ..’ ΕΙΠΕ ΕΚΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΜΕ ΦΩΝΗ ΤΡΕΜΑΜΕΝΗ

-’ΚΑΙ ΣΥ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ..ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ...ΚΙ ΕΣΚΥΨΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΩΣΕ ΕΝΑ ΤΡΥΦΕΡΟ ΠΕΤΑΧΤΟ ΦΙΛΙ ΣΤΟ ΜΑΓΟΥΛΟ...

ΔΕ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΑΠΟΔΩΣΕΙ..ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕ...ΜΕΘΥΣΕ ΑΠΟ ΤΗ ΜΥΡΩΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΩΣ ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΑΓΓΙΞΕΙ...ΚΟΠΗΚΑΝ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥ...ΕΚΕΙΝΗ ΕΦΥΓΕ ΑΓΕΡΩΧΗ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ...ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΗ ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΤΗΝ ΣΥΝΤΡΟΦΕΥΕΙ ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ....
ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΠΟΒΑΘΡΑ...ΕΝΙΩΘΕ ΟΤΙ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΚΑΤΩ..ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΟΤΙ ΤΗΝ ΕΧΑΝΕ ΠΑΛΙ...ΠΑΛΙ ΞΕΦΕΥΓΕ ΑΠΟΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΤΟΥΣ..ΑΚΟΥΣΕ ΤΟΝ ΗΧΟ ΤΟΥ ΤΡΕΝΟΥ ....ΣΗΚΩΣΕ ΑΡΓΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΔΕ ΝΑ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΒΑΓΟΝΙ...ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ...ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ...ΕΥΘΥΤΕΝΗΣ ..,,ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ..ΔΕΝ ΕΜΙΑΖΕ ΜΕ ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ...ΣΑΝ ΝΑ ΤΑΝ ΒΓΑΛΜΕΝΗ ΑΠΟ ΠΑΡΜΥΘΙ...ΑΕΡΙΚΟ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΣΤΗ ΓΗ...ΕΚΕΙΝΗ ΚΟΛΛΗΣΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ, ΣΗΚΩΣΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΙ ΜΕ ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΑΚΡΙΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΤΗΣ ΤΟΥ ΓΝΕΥΣΕ ΑΝΤΙΟ...ΤΟΤΕ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΟΤΙ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΤΟΥΣ...ΜΕΤΡΗΜΕΝΑ,ΚΑΥΤΑ..ΔΑΚΡΥΑ ΠΟΘΟΥ, ΛΥΠΗΣ....ΑΠΩΘΗΜΕΝΑ ΔΑΚΡΥΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΑΝ ΝΑ ΒΑΣΑΝΙΖΟΥΝ ΔΥΟ ΚΑΡΔΙΕΣ...ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕ ΤΑ ΔΥΟ ΔΑΧΤΥΛΑ ΤΟΥ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΣΤΕΙΛΕ ΕΝΑ ΦΙΛΙ...

-’ ΣΑΓΑΠΩ ΨΕΛΙΣΕ ΜΑ Ο ΗΧΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΡΟΔΕΣ ΤΟΥ ΤΡΕΝΟΥ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑΓΕ ΕΣΒΗΣΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ........
.Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥΣ..ΑΝΤΙΚΡΙΣΤΑ ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΜΕ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΠΑΛΙ ΜΑ ΜΕ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΝΑ ΧΤΙΖΟΥΝ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΝΩΝΕ ΚΑΠΟΤΕ...