Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ Η ΣΙΩΠΗ ΜΙΛΑ...

ΠΑΝΤΟΥ ΤΟ ΙΔΙΟ ΒΛΕΜΜΑ...ΑΠΟΓΝΩΣΗ, ΘΛΙΨΗ...
ΨΑΧΝΩ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΕΣ ΑΝΑΣΕΣ...ΣΚΕΨΕΙΣ ΦΡΕΣΚΙΕΣ ΜΑ ΤΙΠΟΤΑ...
ΟΙ ΤΟΙΧΟΙ ΟΡΜΑΝΕ ΚΑΤΑ ΠΑΝΩ ΜΟΥ...ΘΕΛΩ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΩ...
ΤΑ ΦΩΤΑ ΣΒΗΣΑΝΕ ,ΡΩΤΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΚΑΝΕΙΣ? ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΩΘΩ.....

ΟΛΑ ΒΑΙΝΟΥΝ ΚΑΚΩΣ...Η ΚΑΤΗΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΖΟΡΙΚΗ...
ΠΑΡΑΠΑΤΩ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΣΑ ΒΑΡΕΛΑΚΙ ΑΝΑΖΗΤΩ ΤΟ ΤΕΛΟΣ....
ΠΟΝΑΩ, ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ....ΛΕΙΠΕΙΣ ΑΚΟΜΑ? Η ΕΙΣΑΙ ΠΛΑΙ ΜΟΥ?
ΑΝΗΣΥΧΙΑ, ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΞΙΑ....ΜΟΝΑΞΙΑ ΟΧΙ ΚΑΝΟΝΙΚΗ

Η ΕΡΗΜΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΜΟΥ, ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ ΤΟΥ ΕΓΩΙΣΜΟΥ....
ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΦΥΓΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΜΑ...ΟΤΑΝ ΤΡΙΓΥΡΩ ΟΛΑ ΝΕΚΡΑ?
ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΜΟΥ...ΜΗ ΜΟΥ ΣΤΕΡΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΟ...
ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ, ΚΙ ΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΕΝΑΝΤΙ...ΑΠΛΩΣΕ ΤΟ ΧΕΡΙ...

ΤΡΟΜΑΖΩ ΠΙΟ ΠΟΛΥ, ΧΑΝΩ ΕΜΕΝΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ....
ΑΛΛΑΖΟΥΝΕ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΤΡΕΛΑΙΝΟΜΑΙ ΕΓΩ...

ΠΡΙΝ ΜΟΥ ΦΥΓΩ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, ΥΨΩΝΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΠΡΙΝ ΜΠΩ, ΣΟΥ ΖΗΤΩ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΑΡΗ

ΠΡΙΝ ΠΕΣΕΙ Η ΑΥΛΑΙΑ ΜΟΥ ΚΙ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ ΚΛΑΙΣ
ΔΩΣ ΜΟΥ ΛΙΓΗ ΑΓΑΠΗ...ΑΛΗΘΙΝΗ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ , ΑΝ ΘΕΣ............