Τρίτη, 17 Ιουλίου 2012

ΝΕΡΑΙΔΑ 2

      Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΥΜΑΤΙΣΜΟΥΣ, ΥΠΟΚΡΥΠΤΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΑΝΥΣΗΧΙΑ ΜΙΑΣ ΚΑΙ Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΛΑΙ ΤΟΥ ΚΑΘΩΣ ΕΚΕΙΝΟΣ ΔΕΧΤΗΚΕ ΤΟ ΧΑΔΙ ΑΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ....
     ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΘΗΚΕ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΕΙΔΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΨΑΧΝΕ ΚΑΙ ΓΑΛΗΝΕΨΕ...ΕΚΕΙΝΗ ΓΥΜΝΗ ΚΑΘΟΤΑΝ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΒΡΑΧΟ, ΜΕ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΝΑ ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΣΜΙΛΕΨΕΙ ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΛΕΙΟ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ...ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΜΕ ΣΤΑΘΕΡΑ ΒΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΙΟ ΗΡΕΜΑ ΞΑΝΑΦΩΝΑΞΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ..
-ΕΙ ΝΕΡΑΙΔΑ....ΔΕΝ ΑΚΟΥΣ...?
ΕΚΕΙΝΗ ΑΠΕΣΥΡΕ ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΕΔΙΟ ΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ ΠΟΥ ΜΟΛΙΣ ΕΙΧΕ ΑΦΗΣΕΙ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΝΑ ΕΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΚΑΙ ΓΥΡΙΣΕ ΝΑ ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΧΑΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ...
--ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ? ΤΙ ΕΠΑΘΕΣ ΚΑΙ ΔΕ  ΜΙΛΑΣ? ΤΗ ΡΩΤΗΣΕ ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΣΤΟ ΒΡΑΧΟ...
--ΚΑΛΑ ΕΙΜΑΙ, ΑΠΛΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ ΝΑΝΑΙ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΠΟΥ Ο ΗΛΙΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΝΑ ΜΕ ΤΩΝ ΩΚΕΑΝΟ .....
      ΕΚΕΙΝΟΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΡΙΑ ΤΗΣ...ΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΝΕΡΑΙΔΕΝΙΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΣΚΕΨΗΣ ΤΗΣ ΣΚΕΦΤΗΚΕ...ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΑΛΜΑ ΑΝΕΒΗΚΕ ΣΤΟ ΒΡΑΧΟ ΠΛΑΙ ΤΗΣ...
--ΕΙΣΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ..ΧΑΙΔΕΨΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΑΦΗΣΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΕΙΡΑ ΤΟΥ ΝΑ ΚΥΛΗΣΕΙ ΣΤΙΣ ΑΚΡΕΣ ΤΩΝ ΧΕΙΛΙΩΝ ΤΗΣ...
ΧΕΙΛΗ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΓΑΝ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΑΛΜΥΡΑ ΠΟΥ ΑΣΤΡΑΦΤΕ ΣΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΦΩΣ...
--ΣΑΝ ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝ..ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΕΙΠΕ...ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΩ ΠΩΣ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕΣ...ΠΩΣ ΗΡΘΕΣ ΕΤΣΙ ΑΞΑΦΝΑ ΣΕ ΜΕΝΑ...
   ΜΕΜΙΑΣ ΜΙΑ ΣΚΙΑ ΣΚΕΠΑΣΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΝΕΡΑΙΔΑΣ...ΣΑΝ ΣΥΝΝΕΦΑ ΝΑ ΜΠΗΚΑΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΡΥΨΑΝ ΤΗ ΛΑΜΨΗ ΤΗΣ...
--ΠΟΣΟ  ΜΕ ΠΛΗΓΩΝΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ...ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΚΑΙ ΕΡΙΞΕ ΞΑΝΑ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΣΤΟ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ....
ΕΚΕΙΝΟΣ ΜΕΠΡΔΕΥΤΗΚΕ..ΤΙ ΕΙΠΕ ΑΝΑΡΩΤΗΘΗΚΕ...ΤΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ...ΜΑ...ΚΙ ΕΜΕΙΝΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΖΕΙ ΑΠΟΡΗΜΕΝΟΣ ΜΗ ΜΠΟΩΝΤΑΣ Ν ΑΡΘΡΩΣΕΙ ΛΕΞΗ...
--ΔΕ ΘΥΜΑΣΑΙ...ΠΟΤΕ ΣΟΥ ΔΕΝ ΕΙΔΕΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΕΙΧΕΣ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ,ΕΤΟΙΜΟ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ....ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΛΗΘΕΙΑ....ΕΙΠΕ Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΚΙ ΕΝΑ ΔΑΚΡΥ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ....
--ΜΑ ..ΤΙ ΝΑ ΘΥΜΑΜΑΙ...? ΠΟΙΟ ΟΝΕΙΡΟ? ΤΙ ΜΟΥ ΛΕΣ ? ΑΝΑΦΩΝΗΣΕ ΑΥΤΟΣ...
Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΜΕ ΑΡΓΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΙΠΛΩΣΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΗΣ , ΤΑ ΓΟΝΑΤΑ ΤΗΣ ΚΡΥΦΤΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ...ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΑ ΔΑΚΡΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΛΩΝΤΑΣ ΚΙ ΑΛΛΑ ....ΜΑΖΙΚΑ..ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ...ΕΚΛΑΙΓΕ ΜΕ ΛΥΓΜΟΥΣ..ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ..ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΑΓΩΣΕ..ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΤΙ ΕΙΧΕ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ...ΦΟΒΟΤΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΑΓΓΙΞΕΙ ..ΔΕΙΛΑ ΔΕΙΛΑ ΕΣΚΥΨΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΨΙΘΥΡΙΣΕ ΣΤΟ ΑΥΤΙ...
--ΓΙΑΤΙ ΚΛΑΙΣ ΟΜΟΡΦΙΑ ΜΟΥ?
ΑΥΤΗ ΓΥΡΙΣΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΞΕ ΚΑΤΑΜΑΤΑ....
--ΞΕΡΕΙΣ ΓΙΑΤΙ....ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΞΕΡΕΙΣ...ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΕΙΣ  ΠΟΙΑ ΕΙΜΑΙ ΑΛΗΘΙΝΑ....ΟΥΡΛΙΑΞΕ ΑΥΤΗ..

   ΤΟ ΑΙΜΑ ΣΤΙΣ ΦΛΕΒΕΣ ΤΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ...ΤΗΝ ΕΒΛΕΠΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ...ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΑ..ΠΑΛΙ ΕΚΕΙ...ΧΙΛΙΟΣΤΑ...ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΟΙΚΕΙΟ...ΤΡΟΜΑΞΕ..ΜΑ ΠΩΣ...Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΠΟΥ ΠΗΓΕ..ΠΩΣ ? ΠΩΣ ΔΕ ΤΗ ΔΙΕΚΡΙΝΕ ΕΞ ΑΡΧΗΣ? ΟΝΕΙΡΟ Η ΑΛΗΘΕΙΑ? ΕΚΕΙΝΗ...ΕΚΕΙΝΗ ΠΟΥ ΤΗΣ ΕΙΧΕ ΧΑΡΙΣΕΙ ΤΟΣΑ...ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ..ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗΣΕ ..ΠΟΥ ΖΗΣΑΝΕ ΜΑΖΙ ΤΟΣΑ ..ΠΟΥ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΟΥΣ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΧΑΡΑΓΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΟΥΣ...ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ...ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΡΥΦΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ....

Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕ ΝΑ ΜΙΛΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΥΓΜΟΥΣ ΤΗΣ...ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΑΛΕΥΕ ΝΑ ΕΝΩΣΕΙ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΑΖΛ...ΜΑ ΗΞΕΡΕ ΚΑΛΑ ΠΩΣ ΔΕ ΘΑ ΒΡΙΣΚΕ ΤΟ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΒΡΕΙ ΛΥΣΗ...ΕΞΑΛΛΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΟΛΑ ΛΟΓΙΚΗ ΕΞΗΓΗΣΗ...

ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΑΠΛΩΣΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΗΡΕ ΑΓΚΑΛΙΑ...ΕΚΕΙΝΗ ΑΘΩΑ ΚΙ ΑΝΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗ ΑΦΕΘΗΚΕ...
--ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΕΡΑΙΔΑ..ΔΕΝ ΩΦΕΛΕΙ...ΠΕΣ ΜΟΥ ...ΜΙΛΑ ΜΟΥ...
--ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΤΙΠΟΤΑ...ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΕΚΕΙΝΗ.
--ΓΙΑΤΙ ΚΛΑΙΣ ? ΕΞΗΓΗΣΕ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΚΛΑΙΣ?
--ΓΙΑΤΙ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΥΠΕΡΟΧΑ ΧΤΕΣ...ΚΙ ΕΣΥ ΔΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ..ΠΟΤΕ ΔΕ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΣ..ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ..ΕΤΟΙΜΟ ΝΑ ΤΟ ΖΗΣΟΥΜΕ,,,ΜΑ ΕΣΥ ...ΤΟΥ ΚΛΕΙΝΕΣ ΚΑΤΑΜΟΥΤΡΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ...

ΤΟΤΕ ΕΙΔΕ ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΣ...ΕΙΔΕ ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΣΕ...ΗΞΕΡΕ ΚΑΛΑ..ΗΞΕΡΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΥΘΥΝΗ...ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΛΑΘΗ..ΤΗΝ ΑΤΟΛΜΙΑ ΤΟΥ..ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙΝΗ ΗΤΑΝ Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ...

 ΚΙ ΕΤΣΙ ΞΑΦΝΙΚΑ Ο ΛΑΙΜΟΣ ΤΟΥ ΕΚΛΕΙΣΕ..ΚΟΜΠΙΑΣΕ ΝΑ ΤΗΣ ΠΕΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΚΙ ΑΡΧΙΣΕ Κ ΕΚΕΙΝΟΣ ΝΑ ΚΛΑΕΙ ΜΑΖΙ ΤΗΣ...ΕΝΑ ΚΟΙΝΟ ΚΛΑΜΑ...ΕΞΙΛΕΩΣΗ,ΑΠΟΓΝΩΣΗ,ΜΝΗΜΕΣ ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ ΓΙΝΑΝΕ ΕΝΑ....

Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ ΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΗ ΓΛΥΣΤΡΗΣΕ ΑΠΑΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΝ Κ ΕΚΕΙΝΟΣ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΚΑΜΙΑ ΚΙΝΗΣ ΝΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΕΙ...ΕΞΑΛΛΟΥ ΜΗΝΕΣ ΤΩΡΑ ΕΙΧΕ ΑΠΟΔΕΧΤΕΙ ΤΟΥΣ ΧΩΡΙΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥΣ...

ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΚΙ ΕΜΕΝΑ ΔΡΑΣΚΕΛΙΣΜΟ ΒΡΕΘΗΚΕ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΒΡΑΧΟ...ΣΤΗΝ ΑΜΜΟΥΔΙΑ...
--ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ ΤΟΥ ΕΙΠΕ..ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΣΑΓΑΠΩ...

Η ΜΑΓΙΚΗ ΛΕΞΗ ΤΟΝ ΑΦΥΠΝΗΣΕ ..ΓΥΡΙΣΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕ...ΤΕΣΣΕΡΑ ΜΑΤΙΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΖΕΣΤΟΥ ΗΛΙΟΥ...ΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΚΑΘΡΕΦΤΙΖΟΤΑΝ ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΑΠΗΣ...ΕΡΩΤΑ....ΣΤΙΓΜΩΝ ΟΜΟΡΦΩΝ..ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΩΡΩΝ ΔΥΣΚΟΛΩΝ ΜΕ ΚΑΥΓΑΔΕΣ ΚΑΙ ΝΕΥΡΑ...ΠΙΟ ΛΙΓΕΣ ΑΥΤΕΣ ΜΑ  ΠΑΡΟΥΣΕΣ ΚΙ ΑΥΤΕΣ ΣΤΟ 'ΦΛΑΣ ΜΠΑΚ'' ΤΩΝ ΒΛΕΜΜΑΤΩΝ ΤΟΥΣ...
ΑΝΑΣΗΚΩΘΗΚΕ , ΠΑΤΗΣΕ ΓΕΡΑ ΣΤΑ ΠΕΛΜΑΤΑ ΤΟΥ...
--ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΤΑ ΠΑΛΙΑ...ΤΟ ΧΩ ΠΑΡΕΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΝΕΡΑΙΔΑ...ΤΑ ΧΩ ΑΦΗΣΕΙ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ...ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ...ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΝΑ ΜΕΝΩ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΟΥ...ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΓΙΑΤΙ ΠΟΥ ΣΑ ΣΤΑΛΑΚΤΙΤΕΣ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ....

Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΓΕ ΑΠΟΣΒΟΛΩΜΕΝΗ...ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΜΑ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΣΕ..ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑ ΕΙΧΕ ΝΑ ΠΕΙ...

--ΠΕΡΑΣΑ ΤΗΝ ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΗ ΞΕΧΑΣΩ...ΜΗ ΣΚΛΑΙΖΕΙΣ ΓΙΑΤΙ....ΜΗΝ ΤΡΟΜΑΖΕΙΣ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ...ΑΣΤΟ ΝΑ ΕΡΘΕΙ....

Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΗΞΕΡΕ..ΗΞΕΡΕ ΚΑΛΑ ΤΙ ΗΘΕΛΕ..Ο ΦΟΒΟΣ ΜΕ ΤΟ ΘΕΛΩ ΠΑΣΧΙΖΑΝ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ..ΑΝΙΣΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΝΕΡΑΙΔΕΣ ΔΕ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΦΟΒΟΣ ΚΙ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝΤΑΙ....

--ΝΕΡΑΙΔΑ....ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΟΣΟ ΔΕ ΘΑ ΑΓΑΠΗΣΩ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ...ΘΕΛΩ  ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ.... ΕΙΠΕ ΚΑΙ ΤΙΝΑΞΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥ ,ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΒΟΥΤΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΕΝΟ...

Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΕΜΕΙΝΕ ΝΑ ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΖΕΙ ..ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΑ ΜΕΤΡΑ ΑΓΓΙΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΒΥΘΟΥ ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ....ΑΡΧΙΣΕ ΗΡΕΜΑ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΒΑΘΙΑ...
--ΕΛΑ..ΤΗΣ ΦΩΝΑΞΕ...ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΑΚΟΜΑ ΝΕΡΑΙΔΑ...

ΕΚΕΙΝΗ ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΤΟ ΦΟΒΟ...ΚΟΙΤΑΞΕ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΠΟΥ ΗΔΗ ΤΗΣ ΣΙΓΟΨΙΘΥΡΙΖΕ


http://www.youtube.com/watch?v=lauOdG2_2iQ&feature=share

ΜΕ ΤΟΝ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΔΙΕΚΡΙΝΕ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΤΡΕΧΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ...
--ΠΕΡΙΜΕΝΕ ....ΘΕΛΩ ΚΓΩ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΑΚΟΜΑ...ΚΙ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΑ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ....
ΛΙΓΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙΣ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΔΥΟ ΔΕΛΦΙΝΙΑ ΕΙΧΑΝ ΒΑΛΕΙ ΠΛΩΡΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΠΟΥ Ο ΗΛΙΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ....






Τρίτη, 3 Ιουλίου 2012

ΝΕΡΑΙΔΑ...

ΚΟΝΤΕΥΕ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΙ ΜΙΑ ΩΡΑ ΣΤΟ ΤΙΜΟΝΙ, ΕΦΕΥΓΕ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ, ΑΣΧΗΜΗ ΜΕΡΑ ...ΘΑ ΣΚΑΓΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ....ΕΨΑΧΝΕ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ ΤΟΥ..

ΜΑΖΕΥΤΗΚΑΝ ΠΟΛΛΑ,ΟΛΟΕΝΑ ΠΥΚΝΩΝΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΚΑΙ ΝΙΩΘΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΛΑΚΩΝΟΥΝ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ...ΠΑΤΗΣΕ ΤΟ ΓΚΑΖΙ ...ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΦΤΑΝΩ ΣΚΕΦΤΗΚΕ...ΑΦΗΝΕ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΑΠΑΛΑ ΝΑ ΓΛΥΣΤΡΑ ΣΤΙΣ ΣΤΡΟΦΕΣ ,ΘΕΛΟΝΤΑΣ ΝΑ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ...ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΚΑΘΕ ΝΕΥΡΟ ΤΟΥ ΠΡΙΝ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ...Η ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗ ΧΤΥΠΑΓΕ ΤΑΒΑΝΙ!!!
ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ  ΑΚΟΥΓΟΤΑΝ TO '  IT 'S MY LIFE ' ΤΩΝ BON JOVI....ΤΙ ΕΙΡΩΝΕΙΑ !!
’’ MY LIFE IS AN OPEN HIGHWAY'' ΚΙ ΕΣΚΑΣΕ ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ...ΤΕΤΟΙΑ ΩΡΑ ΛΟΓΙΚΟ ΒΕΒΑΙΑ ΝΑ ΝΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΟΔΟΣ ΑΔΕΙΑ..ΠΕΦΤΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΚΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΕΥΟΝΤΑΙ...

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΑ ΛΕΠΤΑ ΕΣΤΡΙΨΕ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΡΟΜΟ ΚΙ ΑΡΧΙΣΕ  ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΙΑ, ΣΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ!!!

ΠΑΡΑΚΑΛΑΓΕ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΚΙΘΑΡΕΣ ΚΑΙ ΜΠΥΡΕΣ, ΗΘΕΛΕ ΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥ, ΚΑΜΙΑ ΦΩΝΗ ...

ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΑΜΑΞΙ, ΠΗΡΕ ΤΟ ΣΑΚΙΔΙΟ ΤΟΥ  ΚΑΙ ΚΑΤΗΦΟΡΙΣΕ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟ ΚΟΛΠΙΣΚΟ...ΑΛΛΗ ΜΑΓΕΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΩΡΑ ΜΟΝΟΛΟΓΗΣΕ, ΜΕ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΙΩΣ, ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΜΑ Η ΝΥΧΤΑ ΔΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΟ ΣΕ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΤΟΠΟ...ΠΡΟΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΝΕΙΣ...ΠΕΡΠΑΤΗΣΕ ΩΣ ΤΗΝ ΑΚΡΗ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑΝΕ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΒΡΑΧΙΑ, ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΣΑΚΙΔΙΟ ΚΙ ΕΒΓΑΛΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΚΡΑΣΙ...ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΡΩΙ ΘΑ ΤΟ ΧΕ ΠΙΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΜΕ ΤΟ ΧΑΡΑΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΣΤΗ ’’ΜΕΓΑΛΗ ΦΥΛΑΚΗ΄΄

ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΤΟΥ, ΔΕ ΘΑ ΑΦΗΝΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΤΟΥ ΧΑΛΑΣΕΙ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ.....ΑΦΕΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΑΜΜΟΥ, ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΙΣΚΟ ΤΟΥ ΜΙΚΡΕΣ ΓΟΥΛΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΡΑΣΙ...ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΜΟΛΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΤΥ ΓΙΑ ΕΝΑΝ....

ΔΕΙΛΑ ΔΕΙΛΑ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΑΝΗΦΟΡΙΖΕΙ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ...ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ...
-ΤΙ ΩΡΑΙΑ, ΝΑ ΠΟΥ ΘΑ ΧΩ ΚΑΙ ΩΡΑΙΑ ΠΑΡΕΑ ΤΕΛΙΚΑ....ΕΙΠΕ , ΕΛΠΙΖΟΝΤΑΣ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΩΣ ΤΟ ΚΙΤΡΙΝΟ ΠΛΑΝΗΤΗ Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ...

ΠΕΡΑΣΕ ΑΡΚΕΤΗ ΩΡΑ , Η ΣΕΛΗΝΗ ΕΙΧΕ  ΜΠΕΙ ΣΑΝ ΚΑΔΡΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΗΡΕΜΗ ΣΚΟΥΡΑ ΘΑΛΑΣΣΑ...ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΙΧΕ ΠΑΕΙ ΕΚΕΙ ΜΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΜΠΕΙ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΗΣΕΙ ..ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΦΟΒΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΤΡΟΜΟ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΟ ΝΕΡΟ....ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΙΧΕ ΑΦΕΘΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΝΑ ΚΑΛΥΨΕΙ ΤΑ ΓΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΜΑ ΑΞΑΦΝΑ ΣΑΝ ΝΑ ΧΤΥΠΟΥΣΕ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΚΑΙ ΕΚΑΝΕ ΑΝΑΣΤΡΟΦΗ...

ΕΝΑ ΘΛΙΜΜΕΝΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΧΑΡΑΧΤΗΚΕ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ ΤΟΥ....
-ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΦΕΓΓΑΡΙ ΤΟΣΑ ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ, ΤΙ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΚΙ ΑΞΙΖΩ ΜΟΝΟ ΕΜΠΟΔΙΑ,ΠΙΚΡΕΣ ΚΑΙ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΣ... ΡΩΤΗΣΕ ΚΟΙΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΜΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΕΝ ΠΗΡΕ...ΒΟΥΡΚΩΣΕ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΣ  ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΣΑΝ ΜΑ ΚΥΡΙΩΣ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΡΧΟΝΤΑΝ...ΟΧΙ ΔΕ ΘΑ ΜΕ ΝΙΚΗΣΕΙΣ ΡΕ ...ΕΒΓΑΛΕ ΜΙΑ ΚΡΑΥΓΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ...
ΚΑΙ ΜΕ ΜΙΑ ΚΙΝΗΣΗ ΠΕΤΧΤΗΚΕ ΟΡΘΙΟΣ , ΕΨΑΧΝΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΕΤΡΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΑΜΕ ΒΑΤΡΑΧΑΚΙΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΤΙΣ ΛΕΙΕΣ, ΠΟΥΘΕΝΑ ΟΜΩΣ!! Η ΕΝΤΑΣΗ ΤΟΥ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΚΙΝΗΘΕΙ ΓΟΡΓΑ ΚΑΙ ΝΕΥΡΙΚΑ , ΑΝΕΒΗΚΕ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ, ΒΟΗΘΟΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΚΑΙ ΒΡΗΚΕ 2,3 ’’ΒΑΤΡΑΧΟΠΕΤΡΕΣ’’..
ΠΗΡΕ ΦΟΡΑ ΚΙ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΤΙΣ ΠΕΤΑ ΜΕΣΑ ΠΑΛΕΥΟΝΤΑΣ ΝΑ ΔΕΙ ΤΑ ΓΚΕΛ ΝΑ ΝΑΙ ΠΟΛΛΑ...Η ΠΡΩΤΗ  ΕΚΑΝ ΜΟΛΙΣ 2 ΚΑΙ ΒΟΥΛΙΑΞΕ ΑΡΓΑ, Η ΔΕΥΤΕΡΗ 5 ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΟΤΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΘΑ ΗΤΝΑ ΚΑΙ Η ΠΙΟ ΚΑΛΗ...ΤΗ ΖΥΓΙΣΕ ΚΑΙ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΝ ΕΣΤΕΙΛΕ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΤΕΙ ΒΑΘΙΑ ΜΕΣΑ...ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ ΕΚΑΝΕ ΑΡΚΕΤΑ ΓΚΕΛ Η ΒΑΤΡΑΧΙΑ ΟΠΩΣ ΤΑ ΛΕΓΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ...ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΟΤΙ ΣΑΝ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕ Η ΠΕΤΡΑ ΜΕΧΡΙ ΜΕΣΑ ΜΕΣΑ..ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΓΚΕΛΑΡΕΙ...’’ΑΙΩΝΙΩΣ ’’ ΧΑΡΗΚΕ...ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΓΕΛΙΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΠΟΥ ΕΨΑΧΝΕ ΩΡΑ ΤΩΡΑ ΔΙΕΞΟΔΟ...ΛΥΤΡΩΣΗ !!!

ΓΥΡΙΣΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΗ ΑΚΤΗ ΚΙ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΞΑΠΛΩΣΕΙ ΜΠΡΟΥΜΥΤΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ...ΜΑ ΚΑΤΙ ΑΚΟΥΣΕ...ΠΑΡΑΞΕΝΕΥΤΗΚΕ...ΝΑ ΧΑΝ ΠΛΗΣΙΑΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΑΚΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΕΙΔΑΝ ? ΣΙΩΠΗΣΕ ΚΑΘΕ ΗΧΟ ΚΙ ΑΦΟΥΓΚΡΑΣΤΗΚΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ...ΠΑΡΑΞΕΝΟ..Ο ΗΧΟΣ ΕΡΧΟΤΑΝ ΑΠΟ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ!!! ΣΤΡΑΦΗΚΕ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΕΙ, ΚΑΤΙ ΕΡΧΟΤΑΝ ΚΟΛΥΜΠΩΝΤΑΣ  ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΚΤΗ ΜΕ ΕΝΑ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΕΙΔΟΣ ΚΟΛΥΜΠΙΟΥ...ΣΑΝ ΝΑ ΤΑΝ Η ΠΕΤΡΑ ΠΟΥ ΧΕ ΠΕΤΑΞΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΥΡΝΑΓΕ ΠΙΣΩ...ΕΣΤΙΑΣΕ ΠΙΟ ΚΑΛΑ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ....ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΝΑΙ...ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΕΞΕΙΧΑΝ  ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ....ΕΜΕΙΝΕΙ ΑΠΟΣΒΩΛΟΜΕΝΟΣ ΝΑ ΤΗ ΚΟΙΤΑΕΙ...ΝΑΙ ΟΝΤΩΣ ΓΥΝΑΙΚΑ ,ΟΣΟ ΑΥΤΗ ΠΛΗΣΙΑΖΕ ΜΕ ΑΨΟΓΟ ΣΤΥΛ ΤΗΝ ΑΜΜΟΥΔΙΑ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΚΑΘΑΡΑ..ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ  ΙΔΙΑΤΕΡΩΣ ΟΜΟΡΦΗ....ΔΕΝ ΑΠΕΙΧΕ ΠΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 5 ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ...ΟΤΑΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ..ΠΑΤΗΣΕ ΣΤΟ ΒΥΘΟ ΚΙ ΑΝΑΣΗΚΩΘΗΚΕ ....

ΛΕΣ ΝΑ ΦΤΑΙΕΙ ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΑΝΡΩΤΗΘΗΚΕ ΕΚΕΙΝΟΣ...ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ...ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΜΑΓΙΟ, ΕΝΑ ΛΕΥΚΟ ΕΜΠΡΙΜΕ ΜΑΓΙΟ...ΜΕ ΚΑΛΟΣΧΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟ ΣΩΜΑ....ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΗΣ ΙΣΑ ΠΟΥ ΕΦΤΑΝΑΝ ΚΑΙ ΧΑΙΔΕΥΑΝ ΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΤΗΣ ..ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΑΙΣΘΗΣΙΑΚΟ ΗΤΑΝ ΚΑΡΦΩΜΕΝΟ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ...ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΣΕ ΚΑΙ ΕΨΑΧΝΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ....ΔΕ ΒΛΕΠΩ ΚΑΛΑ...ΔΕ ΜΠΟΡΕΙΝΑΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ....ΕΚΕΙΝΗ ΜΕ ΑΡΓΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΕΡΑΣΕ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΤΗΣ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΤΡΑΒΗΞΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΗΣ ΠΟΥ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΕΙΧΑΝ ΚΟΛΛΗΣΕΙ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ....ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΦΤΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ...
-ΔΕ ΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΣ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕ....
ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΑΓΩΣΕ..ΜΙΛΑΕΙ ΣΕ ΜΕΝΑ..ΑΡΑ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ  ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ...ΕΙΝΑΙ ΥΠΑΡΚΤΗ ΣΚΕΦΤΗΚΕ...ΚΟΜΠΙΑΣΕ ..ΤΙ ΝΑ ΠΕΙ ΤΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ....
-ΠΟΙΑ ΕΙΣΑΙ? ΨΕΛΙΣΕ
- Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΣΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕ...ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΤΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ...ΤΙ ΧΑΜΟΓΕΛΟ!!! ΕΛΑΜΨΕ ΟΛΗ Η ΠΑΡΑΛΙΑ...ΦΑΝΤΑΖΕ ΣΚΟΤΕΙΝΗ Η ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ ΜΠΡΟΣ  ΣΤΟ  ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ!!

-ΕΛΑ ΜΑΖΙ ΜΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ...ΕΛΑ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΗΣΟΥΜΕ...ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΑΠΛΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ...
ΕΤΡΕΜΕ...ΑΡΓΑ ΑΡΓΑ ΠΕΤΑΞΕ ΤΗ ΜΠΛΟΥΖΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΛΥ ΔΙΣΤΑΓΜΟ ΕΤΕΙΝΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ...ΝΑΙ...ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ...ΤΟΝ ΑΓΓΙΞΕ ΚΙ ΕΝΙΩΣΕ ΝΑ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΒΑΘΙΑ...ΜΕΤΑΞΕΝΙΟ ΑΓΓΙΓΜΑ, ΓΕΜΑΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑ....ΞΕΧΑΣΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ...ΠΟΥ ΗΤΑΝ ...ΓΙΑΤΙ ΜΟΛΙΣ ΕΙΧΕ ΑΦΗΣΕΙ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΝΑ ΚΥΛΗΣΕΙ....ΠΑΕΙ..ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΗΤΑΝ ΗΔΗ ΧΩΜΜΕΝΟ ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ...ΤΩΡΑ ΕΚΕΙΝΗ..Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΤΟΥ ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΠΑΡΑΣΥΡΕΙ ΣΤΟ ΝΕΡΟ..ΝΑΙ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΠΟ ΦΟΒΟΤΑΝ ΝΑ ΜΠΕΙ ΤΗ ΝΥΧΤΑ....ΒΟΥΤΗΞΑΝ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΚΙ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΟΥΝ ΠΛΑΙ ΠΛΑΙ...
-ΕΙΣΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ..ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΩ!!!
ΤΟΥ ΧΑΡΙΣΕ ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΑΣΕ ΜΕ ΑΚΡΩΣ ΕΡΩΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ...ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΑ....ΤΟΥ ΧΑΙΔΕΨΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ...
-ΠΑΝΤΑ ΗΜΟΥΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ...ΕΣΥ ΔΕ ΜΕ ΕΒΛΕΠΕΣ...

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΣΕ ΜΑ ΗΔΗ ΕΝΙΩΘΕ ΤΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΝΑ ΚΑΙΓΕΤΑΙ...Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΗΔΗ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ...ΠΕΤΟΥΣΕ...ΟΝΕΙΡΟ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ ΠΛΑΙ ΣΤΗ ΝΕΡΑΙΔΑ !!! ΤΟΝ ΧΑΙΔΕΥΕ  ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΤΕΔΙΔΕ ΜΙΑ ΜΑΓΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ...ΑΦΗΣΑΝ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΧΑΡΟΥΝ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΝΩΣΗΣ...ΟΙ ΜΑΤΙΕΣ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΠΛΕΟΝ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΕΣ ΜΕ ΕΝΤΑΣΗ!!!ΦΟΒΟΤΑΝ ΜΑ ΤΟ ΤΟΛΜΗΣΕ..ΑΠΛΩΣΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕ...ΠΡΩΤΑ ΣΤΑ ΜΑΛΛΙΑ...ΚΑΣΤΑΝΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ...ΜΕΤΑ ΑΦΗΣΕ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΤΟΥ ΝΑ ΚΑΤΗΦΟΡΙΣΟΥΝ ΣΤΟ ΜΑΓΟΥΛΟ ΤΗΣ...ΑΠΑΛΗ ΜΕ ΜΙΑ ΑΙΣΘΗΣΗ ΓΛΥΚΑΣ!!! ΔΕ ΤΟ ΖΩ ΑΥΤΟ...ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΖΩ...ΚΑΤΙ ΜΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΠΕΡΑΣΕ ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ...Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΛΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΒΑΛΕ ΤΟΥ ΠΙΑΣΕ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΧΕΡΙ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΛΛΗΣΕ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ ΤΗΣ...ΤΑ ΣΑΡΚΩΔΗ ΚΑΙ ΥΓΡΑ ΧΕΙΛΗ ΤΗΣ ΕΔΙΩΞΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΛΕΦΑΡΑ ΤΟΥ...ΝΑΙ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΝΕΡΑΙΔΑ....ΝΑΙ...Κ ΠΗΡΕ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΚΕΙΝΗ ΚΑΙ ΤΑ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΧΕΙΛΗ...

-ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΦΙΛΗΣΩ ΤΗΣ ΨΙΘΥΡΙΣΕ...
-ΚΙ ΕΓΩ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΚΑΙ ΑΜΕΣΩΣ ΜΙΚΡΑ ΚΥΜΑΤΑΚΙΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΝΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΠΡΟΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ..ΚΥΜΑΤΑΚΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΛΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΟΥΣ...ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑ...ΣΦΙΓΜΕΝΑ...ΕΠΙΑΖΑΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑΡΙΚΑ ΠΙΑ...Η ΝΕΡΑΙΔΑ ΜΕ ΤΡΟΠΟ ΤΟΝ ΤΡΑΒΗΞΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΑΨΕΙ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΤΟΝ ΦΙΛΑΕΙ...ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΝΙΩΘΕ ΤΟ ΝΕΡΟ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΕΙ ΚΑΘΕ ΤΟΥ ΕΚΑΤΟΣΤΟ...ΥΠΕΡΟΧΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ...Η ΦΩΤΙΑ ΠΟΥ ΚΑΙΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΝΑ ΣΜΙΓΕΙ ΜΕ ΤΟ ΝΕΡΟ....ΞΑΝΑΒΓΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ.....ΤΑ ΧΑΔΙΑ ΠΥΚΝΩΣΑΝ...ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΟΛΙΣ ΑΡΧΙΖΕ....ΔΥΟ ΣΩΜΑΤΑ ΓΙΝΟΤΝΑΙ ΕΝΑ...ΔΥΟ ΨΥΧΕΣ ΚΟΛΛΑΝΕ ΚΑΙ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΣΕ ΜΕΡΗ ΑΠΑΤΗΤΑ..ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΑ....ΕΝΑ....ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝ ΕΝΑ...................

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΣΤΟΙΒΑ ΑΠΟ ΞΥΛΑ, ΣΥΝΤΗΡΟΥΣΕ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΦΩΤΙΑ...ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ...ΤΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΚΡΑΣΙ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΠΕΡΑ ..ΑΔΕΙΟ ΚΑΙ ΑΦΗΜΕΝΟ ΣΤΗ ΖΕΣΤΗ ΑΜΜΟ...Ο ΗΛΙΟΣ ΜΟΛΙΣ ΣΗΜΑΔΕΥΕ ΜΕ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΕΣ ΤΟΥ ....ΕΚΕΙ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΘΑΛΑΣΣΙΑ...ΛΙΓΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΡΑΧΙΑ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΕΣΜΕΝΟΣ ΜΠΡΟΥΜΥΤΑ....ΘΑΡΡΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΚΑΤΩΣΕΝΤΟΝΟ ΤΗΝ ΑΜΜΟ...ΑΦΗΜΕΝΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΓΛΥΚΟ ΥΠΝΟ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΤΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΞΑΝΑΚΑΝΕΙ...ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΚΤΙΝΑ ΤΟΝ ΒΡΗΚΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΞΥΠΝΗΣΕ...ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝ? Η ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΚΙ ΕΚΕΙΝΗ ΕΚΕΙ ΓΥΡΩ?
ΝΕΡΑΙΔΑ ΦΩΝΑΞΕ .....