Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΑ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΑ ΜΑΤΙΑ

ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑ ΕΝΑ ΦΙΛΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ ΝΑ ΤΟΝ ΔΩ....ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΜΑ ΛΙΓΟ ¨ΠΕΙΡΑΓΜΕΝΟΥΣ¨ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ.....
ΛΕΓΑΜΕ ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ ΛΟΙΠΟΝ ΟΤΑΝ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΜΟΥ ΕΞΙΣΤΟΡΕΙ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ ΜΑ ΔΕ ΤΗΣ ΕΙΧΕ ΜΙΛΗΣΕΙ ΠΟΤΕ...ΜΕΧΡΙ ΠΡΟΤΙΝΟΣ ΟΜΩΣ....
ΤΟΤΕ ΣΥΝΕΒΗ ΤΟ ΕΞΗΣ ΣΚΗΝΙΚΟ ΟΠΩΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ....
ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΙΧΕ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕ ΣΠΟΥ ΧΕ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΤΟΥ....ΚΟΝΤΟΣΤΑΘΗΚΕ ΛΙΓΟ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΕΝΟ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΔΕΙ ΤΗΝ ΚΟΠΕΛΑ ΝΑ ΒΓΑΙΝΕΙ, ΕΚΕΙΝΗ ΜΕ ΒΗΜΑ ΤΑΧΥ ΠΕΡΠΑΤΑΓΕ ΣΚΕΦΤΙΚΗ..
Ο ΦΙΛΟΣ ΑΦΗΣΕ ΜΕ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΕΚΕΙΝΗ ΑΠΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΤΟΙΜΑΣΤΗΚΕ ΝΑ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ, ΕΡΩΤΑΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΗΣ ΤΟΝΙΣΕ!!!
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΛΕΕΙ ΣΥΝΕΒΗ ΚΑΤΙ ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΟ...ΕΚΕΙΝΗ ΓΥΡΙΣΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΞΕ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ, ΡΙΓΗ ΤΟΝ ΔΙΑΠΕΡΑΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΡΘΕ ΛΙΠΟΘΥΜΙΑ....ΟΜΩΣ ΑΥΤΗ Η ΦΕΥΓΑΛΕΑ ΜΑΤΙΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΙΣΩ ΠΟΥ ΕΡΙΞΕ Η ΚΟΠΕΛΑ ΤΗΣ ΚΟΣΤΙΣΕ ΜΙΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΜΙΑ ΓΙΑΓΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΠΑΤΑΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ......ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΗΤΑΝ Η ΤΣΑΝΤΑ ΤΗΣ ΚΟΠΕΛΑΣ ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΧΥΘΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!!!
Ο ΦΙΛΟΣ ΕΝΣΤΙΚΤΩΔΩΣ ΕΤΡΕΞΕ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΜΑΖΕΥΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΣ ΤΑ ΔΙΝΕΙ , ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ ΠΟΥ Η ΚΟΠΕΛΙΑ ΡΩΤΗΣΕ ΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΑΝ ΗΤΑΝ ΕΝΤΑΞΕΙ....
ΤΟΤΕ Ο ΦΙΛΟΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΕ ΠΩΣ ΣΤΟ ΣΩΡΟ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΗΤΑΝ ΠΕΤΑΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΞΕΠΗΔΗΣΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΦΑΚΕΛΟ...ΚΟΚΚΑΛΩΣΕ ...ΚΑΘΩΣ ΤΙΣ ΜΑΖΕΥΕ ΠΡΟΣΕΞΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΤΩΡΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΔΕΙΧΝΕ ΤΡΕΜΩΝΤΑΣ....ΓΙΑΝΝΗ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΤΗΝ ΠΗΡΑ ΜΕ ΤΡΟΠΟ, ΗΤΑΝ ΟΝΕΙΡΙΚΗ....ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΕΒΑΛΕ ΚΡΥΦΑ ΣΤΗ ΣΤΕΠΗ ΤΟΥ ΜΠΟΥΦΑΝ ΤΟΥ ΓΥΡΙΣΕ ΚΑΙ ΕΔΩΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΣΤΗΝ ΚΟΠΕΛΑ , ΕΚΕΙΝΗ ΤΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕ,ΤΟΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΕ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ , ΑΥΤΟΣ ΤΗΣ ΤΟΝΙΣΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΗΣΕ ΓΡΗΓΟΡΑ!!! ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΑ ΜΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΣΥΝΕΧΙΣΕΣ ΤΗΝ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΠΩΣ ΕΤΡΕΜ ΜΗ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΠΩΣ ΤΗΣ ΠΗΡΕ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ!!
ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΩ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΤΑΣΗ , ΠΗΡΑ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΤΗ ΔΩ ΚΑΙ ΕΓΩ...

ΠΑΓΩΣΑ....ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΕ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΓΥΡΩ ΣΤΑ 30, ΝΤΥΜΕΝΗ ΣΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ, ΜΕ ΦΟΡΕΜΑ ΤΟΣΟ ΑΠΛΟ ΜΑ ΠΟΥ ΕΔΕΙΧΝΕ ΠΑΝΩ ΤΗΣ ΤΟΣΟ ΜΑ ΤΟΣΟ ΕΠΙΣΗΜΟ...ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΟΑΣΗ, ΜΑ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΑ ΟΤΙ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΝΑ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΕΡΩΤΕΥΤΕΙ ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ...
ΑΠΛΕΣ ΜΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΕΝΤΟΝΕΣ ΓΩΝΙΕΣ ,ΧΕΙΛΗ ΕΛΑΦΡΩΣ ΑΝΟΙΧΤΑ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΜΕ ΑΘΩΟ ΤΡΟΠΟ....ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΜΑΥΡΑ ΝΑ ΧΑΙΔΕΥΟΥΝ ΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΡΟΚΑΛΩΝΤΑΣ ΡΙΓΟΣ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΚΟΙΤΑΖΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΘΕΣΠΕΣΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ...
ΜΑ ΤΟ ΠΙΟ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ ΠΑΝΩ ΤΗΣ ΗΤΑΝ ΤΑ ΔΥΟ ΣΚΟΥΡΟΧΡΩΜΑ ΜΕΛΙΑ ΜΑΤΙΑ...ΝΑΙ ΝΑΙ ΜΕΛΙΑ, ΑΦΟΥ ΝΟΜΙΖΕΣ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΔΑΚΡΥΖΕΙ ,ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΜΕΛΙΟΥ ΘΑ ΚΥΛΑΝ ΑΡΓΑ ΣΤΑ ΜΑΓΟΥΛΑ ΤΗΣ...ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΗΤΑΝ ΣΑΝ ΝΑ ΚΟΙΤΑΖΕ ΕΝΑ ΜΑΚΡΙΝΟ ΓΑΛΑΞΙΑ, ΕΝΑ ΑΣΤΡΟ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙΝΗ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ....Η ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΕΞΕΦΡΑΖΕ ΗΤΑΝ ΠΡΩΤΟΓΝΟΡΗ...ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΧΑ ΞΑΝΑΔΕΙ...ΣΕ ΚΟΙΤΑΖΕ ΕΥΘΕΙΑ ΜΕΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ...ΣΑΝ ΝΑ ΣΕ ΙΚΕΤΕΥΕ ΓΙΑ ΚΑΤΙ, ΣΑΝ ΝΑ ΖΗΤΟΥΣΕ ΜΙΑ ΧΑΡΗ, ΣΑΝ ΝΑ ΣΟΥ ΕΔΙΝΕ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ,ΣΑΝ...ΣΑΝ....ΣΑΝ...
ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΩΡΑΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΔΕΙ ΠΟΤΕ, ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΑ ΤΗΝ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΕ Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΝΕ ΤΟ ΑΓΝΟ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ ΣΕ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ, ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΤΗΝ ΕΙΧΑ ΔΕΙ ΠΟΤΕ ,ΑΣ ΜΗ ΤΗΝ ΗΞΕΡΑ, ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΚΑΘΑΡΑ, ΕΠΡΟΚΕΙΤΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΚΑΘΕ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ....ΕΙΧΑ ΜΕΙΝΕΙ ΚΑΙ ΧΑΖΕΥΑ ΑΡΚΕΤΗ ΩΡΑ ΤΙΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΕΣ ΣΠΙΘΕΣ ΠΟΥ ΠΕΤΟΥΣΑΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΟΤΑΝ Ο ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΣΚΟΥΝΤΗΞΕ, ΤΙ ΝΑΚΑΝΩ ΜΕ ΡΩΤΗΣΕ , ΔΕ ΜΠΟΡΩ, ΖΩ ΚΑΙ ΑΝΑΠΝΕΩ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΗ, ΜΕΕΤΡΩ ΤΙΣ ΩΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑΡΘΕΙ Η ΩΡΑ ΤΟ ΠΡΩΙ ΝΑ ΤΗΝ ΔΩ ΣΤΑ ΚΡΥΦΑ, ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΚΡΑΤΩ ΚΑΙ ΚΟΙΤΩ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ....ΤΙ ΝΑ ΚΝΩ ΡΕ ΦΙΛΕ?

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΟ ΕΙΔΩΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ...ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΣ ΜΙΛΑΓΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗ ΚΥΝΗΓΑΓΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΑΝ ΑΦΙΣΑ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗ ΧΑΖΕΥΑΝ ΚΑΘΕ ΝΥΧΤΑ.....ΕΣΥ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙΣ ΣΕ ΠΟΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΝΗΚΕΙΣ...ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΜΕΡΑ ΦΙΛΕ

4 σχόλια:

coffeemug είπε...

Γεγονότα που δεν μπορούμε να τα επηρρεάσουμε. Μάλλον αυτό είναι η μοίρα. Απρόσκλητα, αναπάντεχα, μας ταράζουν την ύπαρξη, την τακτοποιημένη μας ζωή. Κάπου στο βάθος είμαστε έτοιμοι γι αυτά. Νομίζω υπάρχουν δύο δρόμοι. Να τα ζήσουμε ή να να μετανιώνουμε για πάντα που δεν τα ζήσαμε.

Ανέφελη είπε...

Χρόνια πολλά για τη γιορτή σου Γιάννη! Καλή χρονιά :-)

Katerina K. είπε...

πολύ όμορφη ιστορία...
συνήθως είναι ο ίδιος άνθρωπος που τη μια στιγμή πράττει έτσι και κάποια άλλη στιγμή πράττει αλλιώς..
είμαστε τελικά οι πράξεις μας;

Ανώνυμος είπε...

Πολύ ΘΑ θελα να δω αυτή τη φωτογραφία...